حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٩

توبه گرد هنر من نرسی

زانکه من بذل سروتن کردم

شمع خندید که بس تیره شدم

تا ز تاریکیت ایمن کردم

پی پیوند گهرهای توبس

گهر اشک به دامن کردم

گریه‌ها کردم و چون ابربهار

خدمت آن گل و سوسن کردم

خوشم از سوختن خویش از آنک

سوختم بزم تو روشن کردم

گر چه یک روزن امید نماند

جلوه‌ها بردروروزن کردم

خرمن عمر من ارسوخته شد

حاصل شوق تو خرمن کردم

کارهایی که شمردی بر من

تو نکردی همه را من کردم

٤ - قبلا قیامهای مقدس و مردان بزرگ را تشریح کردیم و گفتیم قیامهای‌ مقدس دارای چهار خصوصیت است : اول : عمومیت ، اطلاق . در این جهت برخی نهضتهای اجتماعی نیز که جنبه ماتریالیستی دارند شریکند . دوم : تقدس ، یعنی منزه بودن از اینکه جنبه فردی و خودخواهی داشته‌ باشد . اسکندر ، ناپلئون ، نادر ، شاه اسماعیل ، مردان بزرگ بودند اما . . . سوم : اینکه شعله‌هائی هستند در میان تاریکیها ، حرکتی در خلال سکونها ، در سکوتهای مرگبار . به همین دلیل مورد قبول عقلای قوم قرار نمی گیرد . . . چهارم : دید قوی . ٥ - اما سخنان حسین ( ع ) حکایت از یک غیرت الهی می‌کنند و مفتاح‌ شخصیت او است :