حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١
در حالی که جز برادرش هارون کسی نداشت به دربار فرعون رفت ؟ معنای این چرا اینست که امام حسین وقتی قیامش موجه بود که جندی و سپاهی برابر با یزید داشته باشد و حال آنکه اگر امام حسین سپاهی برابر با یزید میداشت و در اجتماعی قیام میکرد که مردم دو دسته بودند و دو صف عظیم را تشکیل میدادند و امام حسین در جلوی یک صف بود ، قیام حسینی یک قیام مقدس و جاویدان نبود . این چراها در همه قیامهای مقدس و تاریخی هست . قیامهای مقدس بشری دارای دو تشخص است : یکی از نظر هدف قیام ، یعنی این قیامها برای مقامات عالی انسانیت است ، برای توحید است ، برای عدل است ، برای آزادی است ، برای رفع ظلم و استبداد است ، نه به خاطر کسب جاه و مقام یا تحصیل ثروت و به قول حنظله باد غیسی کسب مهتری و یا حتی برای تعصب وطنی ، قبیلهای ، نژادی . دیگر اینکه این قیامها برقی است که در ظلمتهای سخت پدید میآید ، شعلهای است که در میان ظلمها و استبدادها و استیثارها و زور گوئیها میدرخشد ، ستارهای است که در تاریکی شب در آسمان سعادت بشر طلوع میکند ، نهضتی است که مورد تصویب " عقلای قوم ! " قرار نمیگیرد . یکی از افتخارات نهضت حسینی همین است که عقلای قوم ! آنرا تصویب نمیکردند ولی از آن جهت که فوق نظر عقلا بود نه دون نظر آنها . عرفا که از آن جنبه عرفانی ، جنبه فوق عقل آن را در نظر گرفتهاند ، به آن نام مکتب عشق دادهاند و همچنین است منطق شعرای مرثیه سرای ما ، و خیلی جنبه ایده آلیستی به آن