پاک باشند و هم کاربر " . یعنی شمر کاربر بود و ناپاک . امام زین‌ العابدین پاک بود ولی کاربر نبود ، حضرت عباس خوب بود که هم پاک بود و هم کاربر [١] .
اینکه می‌گویند عارفا بحقه ، معرفت امام لازم است ، برای اینست که‌ فلسفه امامت ، پیشوایی و نمونه بودن و سرمشق بودن است . امام ، انسان‌ مافوق است نه مافوق انسان ، و به همین دلیل می‌تواند سرمشق بشود ، اگر مافوق انسان می‌بود ، به هیچ وجه سرمشق نبود . لهذا به هر نسبت که ما شخصیتها و حادثه‌ها را جنبه اعجاز آمیز و مافوق انسانی بدهیم ، از مکتب‌ بودن و از رهبر بودن خارج کرده‌ایم . برای سرمشق شدن و نمونه بودن ، اطلاع‌ صحیح لازم است ، اما اطلاعات غلط و تحریف شده نتیجه معکوس می‌دهد و به‌ هیچ وجه الهام بخش نیکیها و محرک تاریخ در جهت صحیح نخواهد بود ، بلکه‌ اساسا نیرو نخواهد بود . نتیجه امام زین العابدین بیمار اینست که امروز هر کس بیشتر آه بکشد و بنالد ، مردم او را تقدیس کنند که آقا شبیه امام‌ بیمارند .
تا اینجا خطر تحریف معلوم شد .
اکنون ببینیم مقصر کیست ؟ هم خواص یعنی علما مقصرند

[١] مرحوم شمس واعظ می‌گفت : چندی پیش در مشهد ما را به منزلی دعوت‌ کردند . ما هم نمی‌دانستیم ، خیال می‌کردیم رسما یک مهمانی است . موقع‌ ناهار شد . جمعیت هم زیاد بود . آش آوردند ، اما چه آشی ! از لحاظ نیرو مثل ماش سفت که به هر جا دست می‌زدی ، تمامش از بشقاب بیرون می‌جست . به صاحبخانه گفتم : خدا پدرت را بیامرزد این چیست که به حلق خلق الله‌ فرو می‌کنی ؟ ! گفت آقا ! اختیار دارید ، شما چرا همچو حرفی می‌زنید ؟ ! این آش امام زین العابدین بیمار است . گفتم : پس قطعا بیماری ایشان از همین آش بوده .