می‌شود و فرق می‌گذارد میان حدیث ضعیف و موهون ، و می‌گوید : آنچه قابل‌ تسامح است احادیث ضعیفه است نه موهونه . ٢٠ - در صفحه ١٩٣ می‌گوید : " قصه زعفر جنی و عروسی قاسم در " روضه " کاشفی ، و دومی در " منتخب " شیخ طریحی هم هست . منتخب طریحی مشتمل‌ بر موهونهایی از قبیل زنده دفن کردن حضرت عبد العظیم در ری است " . ٢١ - صفحه ١٩٤ : " قصه عروسی ، قبل از " روضه " کاشفی در هیچ کتابی‌ دیده نشده است . اما قصه زبیده و شهر بانو و قاسم ثانی در خاک روی و اطراف آن که در السنه عوام دائر شده ، پس آن از خیالات واهیه است . . . تمام علمای انساب متفقند که قاسم بن الحسن عقب ندارد ( بلکه صغیر بوده ) . ٢٢ - صفحه ١٩٥ - می‌گوید : " مسعودی که شیعه است و معاصر کلینی است ، در " اثبات الوصیة " عدد کشتگان امام را به ١٨٠٠ تن رسانده است آنهم‌ به عبارت : و روی « انه قتل بیده ذلک الیوم الفا و ثمانمائة » . و محمد بن ابی‌طالب به هزار و نهصد و پنجاه نفر رسانده است . اما در کتابی که‌ هزار سال بعد نوشته شده ( اسرار الشهاده در بندی ) عدد مقتولین امام را به سیصد هزار و عدد مقتولین حضرت ابوالفضل را به بیست و پنج هزار و از سایرین نیز به بیست و پنج هزار نفر رسانده است " . ( اگر فرض کنیم امام در هر ثانیه یک نفر کشته باشد ، سیصد هزار نفر مقدار هشتاد و سه ساعت و بیست دقیقه وقت می‌خواهد که باروز هفتاد و دو ساعت نیز قابل اصلاح نیست ، و