[١] پس وقتی که غبار زوار حسین بر روی یک دزد جانی بنشیند او را نجات‌ دهد ، خود زوار چه مقام و درجه‌ای دارند ! و حتما بالاتر از ابراهیم خلیل‌ خواهند بود ! به قول شاعر :

من خاک کف پای سگ کوی کسی‌ام

کو خاک کف پای سگ کوی تو باشد

و به قول شاعر اصفهانی مردی را در قیامت می‌آورند و ملائکه غلاظ و شداد او را به محضر عدل الهی می‌برند و هی به گناهان او شهادت می‌دهند و مورد توجه فرشته مأمور رسیدگی [ واقع ] نمی شود ، می‌گویند : شکمها پاره کرده‌ است ، . . . دیوان مکرم صفحه ١٣٣ :

اگر این مرده اشکی هدیه کرده

و لش کن گریه کرده

عیان گر معصیت یا خفیه کرده

ولش کن گریه کرده

نماز این بنده عاصی نکرده

مه حق روزه خورده

ولی یک ناله در یک تکیه کرده

ولش کن گریه کرده

اگر پستان زنها را بریده

شکمهاشان دریده

هزاران مرد را بی خصیه کرده

ولش کن گریه کرده

اگر از کودکان شیرخواره

شکمها کرده پاره

به دسته گریه‌های نسیه کرده

ولش کن گریه کرده

[١] [ اگر نجات خواهی به زیارت حسین برو تا خداوند را با چشم روشن‌ دیدار کنی . زیرا که آتش دوزخ به جسمی که غبار پای زائران حسینی بر روی‌ آن نشسته ، نمی رسد ] .