٤ - در شرائطی که فساد و تباهی بر جامعه‌ای حکومت می‌کند و ظلم و ستم و فساد همه جا را فرا گرفته ، اگر از هیچ حلقومی به خاطر حفظ جان و حیثیت‌ ندائی برنخیزد ، دیگران که در مکان دور و یا زمان دور هستند ، قضاوتشان‌ اینست که آنچه می‌گذرد نماینده روح مردم ، و به رضا و میل مردم است و احیانا آن را نوعی اعراض از اسلام و یا بالاتر انقلاب علیه‌السلام تلقی‌ می‌کنند .
٥ - عکس العمل‌های خود امویان که در ورقه‌های " یادداشت نهضت حسینی‌ " نمره ٣٦ نقل کرده‌ایم از زبان عثمان بن زیاد ، مرجانه ، یحیی بن الحکم‌ ، هند همسر یزید ، معاویة بن یزید ، نشان می‌دهد اثر تکاندهنده شهادت ابا عبدالله ( ع ) را و اینکه این حادثه پرده نفاق را درید و باطن کار را برملا کرد و حساب امویان را از اسلام برای همیشه جدا کرد . و این خود نشاندهنده این است که امام حسین حق داشت منطق شهید به خود بگیرد .
٦ - جمله امام در روز عاشورا : " « انی لارجو ان یکرمنی الله بهوانکم » " [١] مؤید این است که امام مطمئن بوده به حسن اثر شهادتش و اینکه‌ این شهادت آبروی امویها و هدفهای آنها را از بین خواهد برد و آبروی امام‌ را بیشتر خواهد کرد . این نیز مؤید مدعای شماره فوق است .
٧ - عوامل خاصی که ایجاب می‌کند قیام امر به معروف را ، به قرار ذیل‌ است :

[١] [ ترجمه در ص ٢١٨ گذشت ] .