حداقل اثر قیام حسینی این بود که میان خلفا و دین برای همیشه تفکیک شد .
یکی دیگر از آثار این بود که درجه محبوبیت امام حسین فوق العاده بالا رفت ، واقعا " شهید امت " ، " قهرمان فداکاری " در جهان اسلام‌ شناخته شد ، به صورت نیروئی مقدس درآمد ، مصداق : « ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا »[١] شد . امام خود در روز عاشورا - به نقل طبری ، ج ٤ ، ص ٣٤٦ ، و مقتل خوارزمی ، جلد ٢ ، ص ٣٤ - فرموده است : " « و ایم الله انی لارجو ان یکرمنی الله بهوانکم »" [٢].
٣٧ - به عقیده آقای صالحی آنجا که امام از تسلیم امتناع می‌کند ، تسلیم‌ به ابن زیاد مراد است و این غیر از بیعت با یزید است . به عقیده ایشان‌ امام حاضر بود با یزید بیعت کند ولی حاضر نبود تسلیم بلا شرط ابن زیاد شود ، زیرا قطع داشت که او را ذلیلانه می‌کشد .
٣٨ - آقای غفاری در مقدمه " بررسی تاریخ عاشورا " پس از طرح یک‌ سلسله سؤالها از این قبیل که آیا عمل اباعبدالله فرار از بیعت بود یا اجابت دعوت کوفیان و یا قیام و نهضت و ثوره و انقلاب ؟ ، خود شق سوم‌ را انتخاب می‌کند و مدعی می‌شود مقدمات و عللی پیدا شده بود که ایجاب‌ می‌کرد امام قیام و اقدام کند و دلائل و قرائنی در دست است که امام از پیش در فکر نهضت

[١] سوره مریم ، آیه . ٩٦ [ آنانکه ایمان آورده و عمل شایسته کرده‌اند خداوند دوستی آنان را در دل دیگران اندازد ] . [٢] [ و به خدا سوگند من امیدوارم که خداوند مرا با خواری شما گرامی‌ دارد ) .