بر می‌گرداند ولی خود همچنان به طرف کوفه می‌رود . چرا ؟ ٢٨ - آقای صالحی برخورد با " حر " را از آن جهت مرحله تازه‌ای‌ می‌خواند که " حر " مأموریت دارد امام را دست بسته تسلیم ابن زیاد کند ، و با این طرز ورود به کوفه احتمال هیچگونه مساعدتی از ناحیه مردم وجود ندارد .
٢٩ - آقای صالحی از " الاخبار الطوال " ص ٢٢٧ نقل می‌کند که پس از آنکه نامه معروف ابن زیاد - که راه را منحصر کرده بود به تسلیم یا شهادت - به عمر سعد ، به امام ابلاغ شد ، فرمود : « فهل هو الا الموت ؟ فمرحبا به » [١] .
٣٠ - آقای صالحی می‌نویسد ( تقریبا ) در آخر روز پنجم محرم فرمان ابن‌ زیاد رسید که حسین باید بیعت کند تا بعد درباره او تصمیم بگیریم ، و تقریبا در آخر روز ششم جواب امام که هرگز تسلیم نمی‌شوم به او ابلاغ شده‌ است ، و در آخر روز هفتم دستور رسیده است که آب را بر حسین و اصحابش‌ ببند .
٣١ - آیا نمی توان گفت که پیشنهاد امام به اینکه از کوفه مراجعت کند ، پس از آنکه خود به پای خود آمده است ، برای این بوده که انقلاب را شدیدتر کند و دامن بزند ؟ همانطور که شمر آنگاه که ابن زیاد می‌خواست‌ پیشنهاد عمر سعد را بپذیرد گفت اگر حسین از چنگال تو خلاص شود او قویتر و تو ضعیفتر خواهی بود .
٣٢ - یکی دیگر از مطالب و سؤالات اینست که امام چرا به مردم بصره‌ نامه نوشت و آنها را دعوت کرد ؟ آیا این دعوت جز

[١] [ مگر جز مرگ چیز دیگری است ؟ درود بر مرگ ] .