آقای صالحی می‌گویند اینها مربوط است به اینکه امام قصد کوفه برای‌ تشکیل حکومت داشت . ولی به نظر می‌رسد مربوط است به امتناع شدید از بیعت و عدم امنیت در مکه .
١٢ - امام می‌خواست زمام را به دست گیرد .
در نامه‌ای که توسط " مسلم " فرستاد نوشت : " « ولعمری ما الامام الا العامل بالکتاب و القائم بالقسط والدائن بدین الحق » " .
در خطابه‌ای که در مقابل حر و اصحابش ایراد کرد فرمود : " « و نحن اهل‌ البیت اولی بولایه هذا الامر من هؤلاء المدعین ما لیس لهم و السائرین فیکم‌ بالجور والعدوان » " [١] .
" زهیر بن القین " نیز در خطابه روز عاشورا با سخن از ناشایستگی‌ امویان و شایستگی حسین ( ع ) در میان می‌آورد .
١٣ - به عقیده آقای صالحی پس از برخورد با " حر " ، امام وظیفه‌اش‌ عوض شد . در این مرحله تمام کوشش امام حفظ جان خودش و برقراری صلح بود و لهذا به آنها فرمود : " « و ان لم تفعلوا و کنتم لمقدمی کارهین و لقدومی علیکم باغضین انصرفت منکم الی المکان الذی جئت منه الیکم » " [٢] .
در اینجا چند سؤال هست . اول اینکه فرض این است که امام در مکه نیز مثل کوفه امنیت جانی نداشت . ثانیا آیا اگر امام بیعت می‌کرد ولو به‌ وسیله حر با ابن زیاد ، باز هم متعرض امام

[١] [ و ما خاندان به سرپرستی این حکومت شایسته‌تریم از این مدعیان‌ دروغین و کسانی که در میان شما به جور و دشمنی رفتار می‌کنند ] . [٢] [ و اگر این کار را نکردید و آمدن مرا خوش ندارید و از ورود من بر شما خشمگینید ، . به همان جایی که از آنجا به سویتان حرکت نموده‌ام باز می‌گردم ] .