گرفتند تا رسیدند به کربلا ، و بعد در اثر نامه ابن زیاد در آن محل متوقف‌ شدند . و از نظر علم به کشته شدن هم تاریخ جز مخطور بودن و غیر قابل‌ اطمینان بودن این سفر را اثبات نمی کند . در عین حال این جهت منافات ندارد با جهت دیگر و آن اینکه امام در یک سطح دیگری که سطح معنویت و امامت است ، می‌دانسته که عاقبت به‌ کربلا نزول خواهد کرد و در همانجا شهید خواهد شد . ه - امام پس از برخورد با " حر " و در کربلا در چند جا اعلام انصراف‌ کرده است . این اعلام انصراف به چه معنی است ؟ قبلا گفتیم که اعلام‌ انصراف امام ، انصراف از رفتن به کوفه و از داوطلبی از تشکیل حکومت‌ کوفه بود نه از انصراف از دفاع مقدس امتناع بیعت ، و نه انصراف از قیام مقدس اعتراضی امر به معروف و نهی از منکر . بر خلاف عقیده آقای‌ صالحی ، امام پس از سقوط کوفه ، از دو هدف دیگرش دست برنداشت و امتناع از بیعت و همچنین اعتراض به حکومت را تنها در زمینه زعامت‌ مفید نمی‌دانست ، به خطر ایندو هم کاملا واقف بود ولی می‌خواست پیام خود را و اعلام جرم خود را و جواب " نه " به بیعت را با خون خود بنویسد که‌ هرگز پاک نشود . و - بدیهی است که از نظر عامل دعوت کوفیان ، قیام امام یک قیام‌ ابتدائی است ، بلکه از این جهت اقدام برای به دست گرفتن زمام امور است و تنها جنبه شورش بر ضد حکومت برای تضعیف یا اصلاح نیست . یعنی‌ طبق عامل نهی از منکر ، هدف باید اصلاح باشد خواه به صورت تضعیف یا سقوط حکومت ، و خواه به