به هدر داده است . ( مسئله اعتقاد امام به نتیجه کارش مربوط است به‌ آنچه قبلا گفتیم که امام از نظر عامل امر به معروف و نهی از منکر ، منطقش منطق انقلابی و منطق شهید و طرفدار توسعه خونریزی و گسترش انقلاب‌ بود ، مطلبی و پیامی داشت که آن پیام را فقط می‌خواست با خون رقم کند که‌ هرگز پاک نشود . ) آیا امام خود به نتیجه کار خود و هدر نرفتن خود معتقد بود یا نه ؟ بلی معتقد بود ، به چند دلیل : الف - در جواب شخصی که " ریاشی " نقل می‌کند فرمود : « ان هؤلاء اخافونی و هذه کتب اهل الکوفة و هم قاتلی ، فاذا فعلوا ذلک و لم یدعو الله محرما الا انتهکوه بعث الله الیهم من یقتلهم حتی یکونوا اذل من فرام‌ المرأش » [١] . ( کامل ابن اثیر ، جلد ٣ ) .
ب - در روز عاشورا خطاب به مردم فرمود : « ثم ایم الله لا تلبثون‌ بعدها الا کریثما یرکب الفرس حتی تدور بکم دور الرحی و تقلق بکم قلق‌ المحور » [٢] .
ج - در روز عاشورا خطاب به اهل بیت خود فرمود : « استعدوا للبلاء و اعلموا ان الله حافظکم و منجیکم من شر الاعداء »

[١] [ اینان برای من ایجاد وحشت کرده‌اند ، و اینها نامه‌های دعوت‌ کوفیان است که اکنون به قتل من کمر بسته‌اند ، و چون دست به خون من‌ بیالایند و حرامی را نگذارند جز اینکه مرتکب شوند ، خداوند کسی را برانگیزد تا همه را قتل عام کند تا آنجا که از کهنه رگل زنان بی ارزش تر خواهند شد ] . [٢] لهوف ، ص . ٤٢ [ سپس به خدا سوگند جز زمان اندکی به اندازه زمان‌ سوارشدن بر اسب نمانید تا اینکه این آسیاب به گردش آید و شما را در تنگنای محور خویش گیرد ] .