حماسه حسینی 3 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٢

این بود شمه‌ای از اخلاق یزید ، و معاویه می‌خواست او را برگردن مسلمین‌ سوار کند .
وضع حکومت یزید صورتی داشت که قابل صلح و معاهده و معاقده نبود .
امام مجتبی با معاویه قرارداد صلح بست . معاویه عقل و خلقی داشت که‌ می‌توانست تا حدودی حفظ ظاهر بکند و جز در مواردی که برای ملک و سیاستش‌ خطر بود رعایت ظواهری را بنماید . ولی وضع یزید تجاهر به فسق و تجاهر به‌ رذالت و پستی و تجاهر به عیاشی بود . اگر هم از ناحیه امام حسین و به‌ نام اسلام و قرآن قیامی نمی شد و [ طومار ] حکومت یزید را در ظرف سه سال‌ در هم نمی‌پیچید و چند سال طول می‌کشید ، ممکن بود قیام دیگری علیه یزید شود که عنصر اسلامی هم نداشته باشد و آنوقت خطر مواجه عالم اسلام می‌شد .
به قولی مردن یزید در یک مسابقه‌ای واقع شد که با میمونی - و شاید همان‌ ابو قیس بوده - گذاشته بود . قیام اهل مدینه تنها سببش شهادت امام‌ حسین نبود ، سبب دیگرش وضع ناهموار یزید بود : عبدالله بن حنظله با عده‌ای به نمایندگی اهل مدینه آمد به شام ، اوضاع را طوری ناراحت کننده‌ دید که گفت : والله ما خرجنا علی یزید حتی خفنا أن نرمی بالحجارش من‌ السماء . ان رجلا ینکح الامهات والبنات والاخوات ، و یشرب الخمر ، و یدع‌ الصلاش ، والله لو لم یکن معی أحد من الناس لابلیت الله [١] فیه بلاء حسنا [٢] .