هشتم ذی‌الحجة که همه مردم عازم عرفات و انجام اعمال حجند او حرکت می‌کند . این عمل مردم مسلمان را به فکر وا می‌دارد که چه موضوع مهمی پیش آمده‌ که فرزند پیغمبر از انجام عمل حج منصرف و به طرف دیگر می‌رود . این عمل‌ به اصطلاح ژشت بسیار عالی بود . اما خطر مطلب این بود که خطر کشته شدن‌ در ضمن اعمال حج داشت . به نقل " سرمایه سخن " عمرو بن سعید بن العاص‌ با لشکری مأمور شده بود حسین ( ع ) را در همان مکه بکشد . خودش به فرزدق‌ گفت : اگر بیرون نمی آمدم کشته می‌شدم . در منتخب طریحی نوشته است که‌ سی نفر مأموریت مخفیانه یافته بودند که حسین ( ع ) را ضمن اعمال حج‌ بکشند ( و بعد هم تحت عنوان مشاجره شخصی قضیه را لوث کنند و یا مثل سعد بن عباده بگویند جنها او را کشتند ) . پس به هر حال اگر دعوت اهل عراق‌ هم نبود موسم حج و ازدحام حج خطر کشته شدن برای امام حسین داشت و امام‌ مصمم بود که ایام حج در مکه نماند . او که نمی‌توانست بالباس احرام مسلح‌ شود . به علاوه توهین عظیمی بود برای بیت الله که پس از پنجاه سال که از وفات پیغمبر گذشته است فرزند پیغمبر را در محیط " « و من دخله کان‌ آمنا »" بکشند . علیهذا حرکت امام حسین در آنوقت از مکه به جای دیگر ضروری به نظر می‌رسید . اگر از دعوت اهل عراق هم صرف نظر بکنیم جایی‌ دیگر که از عراق برای امام حسین بهتر باشد وجود نداشت . ز - امام حسین از لحاظ عامل دوم یعنی انجام وظیفه اصلاح در امت اسلامیه‌ کشته شدن خود را مفید می‌دید ، احساس