نیست . قسم اول را می‌توان گفت از جنبه شخصی متوفی است انگیز نیست گواینکه‌ از لحاظ اجتماع در بعضی افراد ممکن است ضایعه باشد . در قسم دوم نفله‌ شدن و ضایعه است و موجب تأسف است ولی کسی مورد ملامت نیست ، و همچنین قسم سوم . در قسم چهارم مجازات مقتول است در واقع ، و همچنین در قسم پنجم ، به علاوه اینکه در این قسم اول شخص دیگر نیز مورد ملامت است‌ و در قسم دوم و سوم و چهارم و پنجم نفله شدن و ضایع شدن و هدر رفتن موجود است و در قسم چهارم و پنجم تاسف بر اخلاق عمومی است که چرا منحط و پائین است . در قسم ششم تأسف از نفله شدن مقتول و تأسف از اخلاق فاسد قاتل است . در این قسم انسان متأسف است که بی جهت شخص بی تقصیری‌ نفله شد و هدر رفت . ولی در قسم هفتم در عین اینکه از جنبه قاتل و اخلاق‌ و روحیه او جای تأسف و تأثر است ، از جنبه مقتول جای تحسین و تعظیم و سرمشق گرفتن است . معمولا ذاکرین سعی دارند شهادت امام حسین را از قسم ششم جلوه دهند که‌ شخصی مظلوم و بی تقصیر و بی جهت کشته و نفله شد و ضایع گشت و هدر رفت‌ و حال آنکه شهادت امام حسین از قسم هفتم است نه از قسم ششم . و معمولا تذکر حادثه سید الشهدا از قبیل اظهار تأسف است آنهم اظهار تأسف از نفله شدن سیدالشهدا که افسوس که آقا نفله شد ، و حال آنکه غلط ترین‌ غلطها اینست که ما امام حسین علیه السلام را نفله شده حساب کنیم . امام‌ حسین به عکس به هر قطره خون خود یک دنیا