زمان خلفا خصوصا خلیفه دوم توانست در بسیاری از موارد از خطاهای سیاسی و قضائی سازمان حکومت جلوگیری کند . ولی اگر شخصیت‌های برجسته و محبوب با نداشتن نیروی کامل فقط با تکای و جبهه ملی و محبوبیت در افکار عمومی‌ دست بانقلاب ابتدائی بزنند بغیر از اینکه حکومت موجود را برانگیزند که‌ برای تثبیت موقعیت خود افکار زنده را بکوبد و برای نابود کردن مخالفان‌ خود دست بهرگونه جنایتی بزنند نتیجه دیگری نخواهد داشت . و روی همین حساب روشن و قطعی است که امیرالمؤمنین ( ع ) در خطبه " شقشقیه " فرموده است : " « و طفقت ارتأی بین ان اصول بید جذاء او اصبر علی طخیة عمیاء » " " یعنی ( پس از آنکه دیگران زمام حکومت را بدست گرفتند ) با خود اندیشیدم که آیا با نداشتن قدرت کافی با دستگاه حکومت بمبارزه مسلحانه‌ برخیزم یا اینکه آرام بنشینم : اگر چنین حسابی روشن و قطعی است پس معنی " و طفقت ارتأی " چه‌ می‌شود ؟ معلوم می‌شود در برخی شرائط باید " اصول بید جذاء " باشد . بلکه شروع کردم به تفکر وزیر و بالا کردن مطلب . صفحه ١٧٦ : آیا ممکن است امام حسین ( ع ) برخلاف روش پدرش بدون اینکه دستگاه‌ حکومت مزاحم آنحضرت گردد با نداشتن نیروی نظامی کافی دست بانقلاب‌ ابتدائی بزند ؟ !