بسیار شده که یک نسخه نفیس خطی یک کتاب به دست یک بقال افتاده و به‌ عنوان کاغذ چائی از آن استفاده شده است . بعضی آثار هنری و صنعتی از قبیل محرابها ، کاشی کاری‌ها ، نقاشیها به دست افراد ناصالح که افتاده‌ است ملعبه کودکان واقع شده است . از همین قبیل است تاریخ . گاهی بعضی از ملتها فرازهای تاریخی دارند مملو از حماسه ، افتخار ، آموزندگی ، زیبائی ، عظمت ، الهام بخشی ، ولی‌ همان طوری که یک تابلو نفیس نقاشی را به دست کودکان می‌دهند و آنها با قلم آنرا خراب می‌کنند ، اینها نیز آنقدر افسانه و خرافه از وهم به خود آنها ملحق می‌کنند که به کلی عظمت ، زیبائی ، الهام بخشی ، حماسه ، آموزندگی و افتخار آنرا از میان می‌برند و نابود می‌کنند و بجای آنکه الهام‌ بخش عظمت و حماسه و محرک روح سلحشوری باشد ، الهام بخش زبونی و بدبختی و تسلیم در مقابل حوادث می‌گردد . واقعه تاریخی کربلا از آن نوع حوادث است که در اثر عدم رشد اجتماع ، مسخ و معکوس شده است ، تمام عظمتها و زیبائیهایش فراموش شده ، حماسه‌ و شور و افتخاراتش محو شده و بجای آنها زبونی و ضعف و جهالت و نادانی‌ آمده است . این ، نشانه عدم رشد این ملت است و برای حفظ و نگهداری تاریخ با عظمت و پرافتخار خویش . این از نظر عموم ملت . اما از نظر خصوص طبقه توده و عامه باید بگوئیم‌ که مسؤولیت حفظ و نگهداری تاریخ پرافتخار گذشته اختصاص به علما ندارد ، هر فردی باید خود را مسؤول