تحریف دوم این بود که این حادثه جنبه خصوصی و فردی دارد ، یعنی آن را به آسمان بردیم و غیر قابل پیروی قرار دادیم و از مکتب بودن و درس بودن‌ خارج کردیم ، آن را در اوضاع و احوال عصر و زمان خود از یک طرف و دستورهای اسلام در این زمینه‌ها از طرف دیگر قرار ندادیم که بتواند مکتب‌ و مدرسه و الهام بخش باشد . پس دو کار به سرش آوردیم . اول آن را از مکتب بودن از راه خصوصی‌ کردن - خارج کردیم . دوم اینکه به علاوه آن را به صورت یک مکتب‌ گنهکارسازی درآوردیم و گفتیم هر گناهی بکنیم سینه سه ضربه آن را جبران‌ می‌کند . تحریف دیگر در موضوع دستورها درباره فلسفه عزاداری است . در اینجا گاهی گفتیم برای تسلی خاطر حضرت زهرا است چون ایشان در بهشت همیشه‌ بیتابی می‌کنند و هزار و چهار صد سال است آرام ندارند ، با گریه‌های ما ایشان آرامش پیدا می‌کنند ، پس آن را یک خدمت خصوصی به حضرت زهرا تلقی کردیم . دوم اینکه به چشم یک آدم نفله شده که حداکثر مقامش اینست که بی‌ تقصیر به دست یک ظالم کشته شد پس باید برایش متأثر بود به امام نگاه‌ کردیم . فکر نکردیم که تنها کسی که نفله نشد و برای هر قطره خون خود ارزش بی نهایت قرار داد او بود . کسی که موجی ایجاد کرد که قرنها کاخهای ستمگران را لرزاند و می‌لرزاند و نامش با آزادی و برابری و عدالت‌ و توحید و خداپرستی و ترک خود پرستی یکی شده چگونه هدر رفته است ؟ ! ما هدر رفته ایم که عمری را جز در پستی و نکبت زندگی نکرده و نمی کنیم .