آل علی همانطوری که با مخالفین خود از لحاظ مقصد و هدف فرق داشتند از نظر استخدام وسیله و سبب نیز فرق داشتند . آنها هر وسیله‌ای را برای‌ رسیدن به هدف به کار نمی‌بردند . مثلا معاویه به مسموم کردن که یکی از اعمال ناجوانمردانه دنیاست متوسل می‌شد ، امام حسن و اشتر نخعی و سعد وقاص و حتی عبدالرحمن بن خالد بهترین دوست و نصیر خود را که چشم به‌ خلافت بعد از معاویه داشت مسموم کرد و می‌گفت : ان الله جنودا من عسل .
ولی آل علی از به کار بردن این وسائل امتناع داشتند زیرا با که مقصدشان‌ که اشاعه فضیلت بود منافات داشت برخلاف معاویه که مقصدی جز تکیه زدن‌ به مسند خلافت نداشت . مسلم بن عقیل حاضر نشد ابن زیاد را در خانه " هانی " غیلة و غفلة بکشد و گفت : انا اهل بیت نکره الغدر [١] و یا گفت : من به یادم [ هست ] حدیثی از پیغمبر که فرمود : « الایمان قید الفتک » [٢] .

[١] عقاد ، ص . ١٨ [ ما خاندانی هستیم که مکر و حیله را ناخوشایند می‌داریم ] . [٢] سرمایه سخن ، جلد دوم . [ ایمان از ترور جلوگیری کرده است ] .