علاوه به خلافت یزید معترض بود دچار خطر بود و امام حسین ابا داشت که در مکه حرم خدا کشته شود و شاید از اینکه در حرم پیغمبر هم کشته شود اباداشت . اینکه در وسط راه به اصحاب حر گفت و از نامه عمر سعد به ابن‌ زیاد برمی‌آید که در خود کربلا به عمر سعد هم گفته است : اگر نمی خواهید برمی‌گردم ، فقط ناظر به این قسمت است که چرا به عراق آمد نه اینکه قضیه‌ فقط یک جنبه دارد و آن هم جنبه دعوت و بعد هم پشیمانی از آمدن به عراق‌ است . امام حسین که نگفت حالا که مردم کوفه نقض عهد کردند پس من بیعت‌ می‌کنم یا اینکه دیگر موضوع اعتراض به خلافت یزید را پس می‌گیرم و ساکت‌ می‌شوم . مسائلی که در اینجا هست : الف - قبل از مردن معاویه مسئله امتناع مردم مدینه بالخصوص حسین بن‌ علی ( ع ) از بیعت مطرح بود . امام حسین در جواب نامه معاویه سخت به‌ او تاخت و به موضوع ولایت عهد یزید اعتراض و انتقاد کرد . " سرمایه‌ سخن " و " ابوالشهداء " عقاد ) . ب - مسئله ولایت عهد یزید یک بدعت بزرگ بود در اسلام و نقشه‌ای که از سی و چند سال پیش امویین کشیده بودند . ابوسفیان در خانه عثمان گفت : تلقفوها تلقف الکرش و لتصیرن . . . اما والذی یحلف به ابوسفیان لا جنة و لا نار . از این نظر فوق‌العادش مهم بود ، نه با شورا و آراء عمومی منطبق‌ بود و نه جعل الهی ، نصب پدر بود پسر را . ج - تسلیم خلیفه شدن در یک وقت جایز است که بحث در