آن را در وقت سرگردانى و اضطراب بخواند; در اينجا از نام مؤلف ياد نشده اما نوري مؤلف را حسن بن محبوب دانسته است (مستدرك ٥ / ٤٥). مورد نقل شده در بحار، از دعايى از امام كاظم [ع] كه آن حضرت به اصحابش تعليم فرمود ياد شده كه باعث مرگ منصور شد. مورد غياث مربوط به وظايف مختلفى است كه از طرف ميت مى توان انجام داد. مورد نقل شده در محاسبة النفس، دعايى است كه امام باقر [ع] به يكى از اصحاب خود، تعليم مى دهد. نقلهاى ديگر (جداى از آنچه ابن طاووس نقل كرده) به عنوان مثال در الغرى ص ١٠١; اربلى، كشف ٣ / ٣١٩; المحقق جعفر بن الحسن الحلى، المعتبر ج ١ قم ١٣٦٤ ش ص ٢١٥; الحلى، مختصر صص ١٦٩ - ١٧٠، ١٩٤ - ١٩٥ آمده است.
٣٨٩. + مطالب السؤول في مناقب (آل) الرسول / أبو سالم كمال الدين محمد بن طلحة بن محمد العدوى الحلبي (م ٦٥٢) اليقين ٩٢ - ٩٣ / ٣٠٤ درباره مؤلف نك‍: بروكلمان ١ / ٦٠٧ - ٦٠٨، ذيل ١ / ٨٣٨ - ٨٣٩. مورد اليقين در " مطالب " چ نجف ١٣٧١ ص ٦٠ آمده است. مؤلف عالم شافعي و وزير قبلى الملك السعيد أرتقى حاكم ماردين بوده است. تأليف مزبور كه در رجب ٦٥٠ به اتمام رسيد (روضات ٥ / ٢٥٩; بجاى " خمس " " خمسين " بخوانيد) يك نمونه از موارد مؤلفان متقدم سنى است كه از عقيده امامى كه مهدى [ع] همان امام دوازدهم است دفاع كرده است * (مق‍: دائرة المعارف چ ٢ مقاله " المهدى " [از: Madelung. W] ج ٥ ص b ١٢٣٦). ابن الخشاب مى تواند مثال متقدم ترى در اين مورد باشد (نك‍: كتاب المواليد) اما برخى وى را امامى دانسته اند. از آنجا كه كتاب اليقين ابن طاووس ارتباطى با " مهدى " [ع] نداشت از اين منبع با ارزش براى مناظره، بهره‌اى نبرد; بجاى آن، روايتى از آن نقل مى كند (كه از حلية الاولياء أبو نعيم اخذ شده) كه در آن پيامبر [ص] القاب

. اربلى به همين دليل از وى در برابر كسان ديگر ستايش كرده است، نك‍: كشف الغمه ٢ ص ٣٠٦ (طبع دو جلدى). م

(٤١٩)