وهو كتاب الملاحم " را در ميان تأليفات او ثبت مى كند. ابن طاووس از نسخه‌اى متعلق به كتابخانه امام الكاظم [ع] استفاده كرده است. براى جزئيات بيشتر نك‍: باب اول فصل اول.
٣٤٨. * + كتاب الملاحم / أبو الحسين احمد بن جعفر بن محمد بن عبد (يا: عبيد) الله المنادى (م ٣٣٤ يا ٣٣٦) ذريعه ٢٢ / ١٨٧ ش ٦٦٢٣ اقبال ٢٠٠ / ٧٠٤ الملاحم والفتن ٣٨ / ٤٣ طرائف ١٨٠ - ١٨١ / [ند ٤٥]، ١٨٦ / [ند ٤٦] درباره مؤلف نك‍: سزگين ١ / ٤٤ وارجاعات همانجا (و نيز: صفدى ٦ / ٢٩٠). ابن طاووس در اقبال مى گويد: اهل سنت، المنادى را موثق مى دانند; در سعد ٢٣٧ او سنى مى داند (من رجال الجمهور). ابن نديم (ص ٤١) بيش از يكصد و بيست تأليف را به او نسبت مى دهد كه بيشتر آنها مربوط به علوم قرآنى مى باشد. ابن ابى يعلى (٢ / ٣) تعدادى در حدود ٤٠٠ تأليف را از او ياد مى كند. همه موارد از كتاب الفتن كه ابن طاووس از آن نقل يا بدان اشاره كرده مربوط به حضرت مهدى [ع] مى باشد.
كتاب الملاحم به احتمال قريب به يقين، همان " كتاب المفيض (همينطور در طرائف / طرائف * *) (در طرائف ١ و ترجمه فارسى طرائف ص ٧٩ " مقتص "; در صراط ٢ / ٢٢٠: " فيض ") على محدثي الاعوام (ل‍) نبأ ملاحم غابر الايام " (يا: " انام "، چنين است در طرائف * *) مى باشد كه در طرائف ١ صص ١٨٠ - ١٨١ / طرائف * برگ ٤٢ - پ / طرائف * * برگ ٥٤ - ر (نه در ذريعه) از آن نقل شده است. بنابر نسخه ابن طاووس، اين تأليف در سال ٣٣٠ به اتمام رسيده بود. نسخه وى داراى اجازات متفرقي بوده كه تاريخ يكى از آنها ذى قعده ٤٨٠ بود. ابن طاووس به هيجده حديث نبوى كه در آنجا آمده اشاره مى كند كه همه آنها مربوط به ظهور مهدى [ع] در آينده مى باشند.
ابن طاووس علاوه بر نقل مستقيم از كتاب الملاحم، اين كتاب را در بين منابع كشف المخفي (طرائف ١ ص ١٨٠ / طرائف * برگ ٤٢ - ر، پ / طرائف * * برگ ٥٤ - ر)

(٣٩٠)