كتابخانه ابن طاووس (فارسي) - إتان گلبرگ - الصفحة ٢٢٦

جمال الاسبوع ١٨٦ - ١٨٩ از مواردى كه از اين تأليف نقل شده چنين بدست مى آيد كه ابن طاووس مجموعه‌اى مشتمل بر تأليفاتى در ادعيه در اختيار داشته است. عبارت " كتب " كه جمع كتاب است بدين شكل توجيه مى شود (مق‍: -> [كتب] العبادات); عبارت ابن طاووس اين فرض را تقويت مى كند " ما وجدناه في نسخة عتيقة من كتب الدعوات " (اقبال ٤٧٩ / ٢٦١). متنى كه در اقبال ٦٦٢ / ٤٥٢ از كتب الدعوات گرفته شده مربوط به يك جزء است كه مشتمل بر ادعيه‌اى است با خط أبو غالب الزرارى (م ٣٦٨) كه حسين بن عبيدالله الغضائري (م ٤١١) از شيخ خود زيد بن جعفر العلوى المحمدى (زندگى در اوائل قرن پنجم; نك‍: رياض ٢ / ٣٥٩ - ٣٦٠، در آنجا او را زيدي معرفى كرده است; النابس ص ٨٢) روايت كرده است. حاصل آنكه توان گفت نيمه دوم قرن چهارم، اولين تاريخ براى كتب الدعوات مى تواند باشد (يا حداقل براى يكى از اجزاء آن); محتمل است كه ادعيه ء مختلفى كه در اقبال از " كتب اصحابنا العتيقة " آمده، از همين مجموعه باشد. نك‍:
-> كتاب عتيق فيه دعوات و روايات من طريق اصحابنا.
٩٧. *؟ كتاب دفع الهموم والاحزان وقمع الغموم والاشجان / احمد بن داود النعماني ذريعه ٨ / ٢٣٣ ش ٩٧٠، ١٨ / ٦٩ ش ٧١٦ الامان ١١٤ - ١١٥ / ١٢٦ - ١٢٧ مهج الدعوات ١٠٣، ٣٠٤ المجتنى ١ - ٥ عنوان كامل كتاب در المجتنى آمده (مق‍: Strothmann صص ١٠٤، ١١٨ ش ١٠ و ١٢١); از اين كتاب در جائى ديگر با عنوان كتاب " دفع المهموم والاحزان " ياد شده است. همه نقلها از جزء چهارم تأليف گرفته شده است. در الامان ومهج الدعوات ص ١٠٣ همسان بوده و مشتمل بر دعايى است كه امام على [ع] در صفين بعد از آنكه ابن عباس خوف خود را از دشمنانى كه در اطرافش بودند اظهار كرد، براى وى خواند.
موارد ديگر نيز مشتمل بر دعاهايى براى زمان گرفتارى است. دعايى كه درمهج الدعوات