مساوى با " مسوده " كتاب بوده است. * ابن طاووس در مواردى در يك نسخه‌اى كه در دسترس او بوده مطالبى را ياد داشت مى كرده تا براى نقلهاى بعدى از آن قسمت استفاده كند. ١١١ ابن طاووس در نقل از منابع وسواس خاص خود در رعايت امانت داشته است.
وى قبل از نقل متن دعائى ويژه ء استخاره كه زمانى خودش بر روى نسخه‌اى از مصباح شيخ طوسى نوشته بود مى گويد: من اكنون به ياد نمىآورم كه چه كسى آن را براى من روايت كرده و يا از كجا آن را نوشته ام. ١١٢ او توجه خواننده را به اين حقيقت جلب مى كند كه يك تأليف مى تواند چند تحرير داشته باشد و اين مى تواند باعث اختلاف نسخه در آن كتاب باشد. ١١٣ ابن طاووس روشن مى كند كه چه زمانى مواد را تأليف كرده و يا چه زمانى از يك منبع متقدم نقل مى كند. نمونه ء آن ادعيه زيادى هستند كه در كتابهاى وى پراكنده اند. تنها اندكى از ادعيه از خود وى هستند. وى اين موارد را با عبارتى نظير " دعا ورد / دعوات وردت على خاطري " ١١٤، " دعا من خاطري " ١١٥ " الفاظ من خاطري " ١١٦ " دعا آورده الله عزوجل على خاطرنا " ١١٧، " دعا انشأناه " ١١٨ را روشن مى كند. به جز اين موارد تصريح شده، ادعيه از منابع ديگر گرفته شده اند هر چند او در همه جا منبع آنها را

اين توضيحات درباره‌ء روش كار او در باره ء " مجلدات مهمات " صادق است اما وى آن را براى مهج (نك‍: مهج ص ٣٤٧) و احتمالا براى تأليفات ديگرى به كار برده است.
*. ابن طاووس در صفحه ء آخر نسخه ء خطى (سعد) ٤٩٢٠ مرعشى (در نسخه چاپى نجف سقط شده) در اين باره مى گويد: اقول وهذا كتابنا صنفناه كساير كتبنا التى صنفناها على عادتنا من غير مسودات على جارى العادات وهذه مسودته هي مبيضة فان وجد احد فيه غلطا في معنى او لفظ فلا عجب من هذه الحال والانسان ضعيف بشهادة القرآن الصادر على اصدق مقال. م ١١١. مق‍ -> تاويل ما نزل.
١١٢. فتح الابواب ص ٢٦٥ و از آنجا بحار ٩١ / ٢٣٩.
١١٣. نك‍: مث‍: فتح الابواب ص ٢٨٧; طرائف صص ١٢ / ٤، ١٤ / ٥.
١١٤. نك‍: مهج صص ٣٠٢، ٣٣٦، ٣٣٧; مق‍: مهج ص ٣٤٨.
١١٥. نك‍: همان ص ٣٠٣.
١١٦. نك‍: همان ص ٣٣٦.
١١٧. نك‍: همان صص ٣٤٨ - ٣٥٥ (آخرين دعا در مهج).
١١٨. نك‍: اقبال صص ٣٦٢ / ١١٥ مربوط به دعائى براى وقت افطار در روزهاى ماه رمضان (دعا در اقبال صص ٣٦٢ - ٣٦٣ / ١١٥ آمده است; ٥٢٠ / ٣٠٥ مربوط به دعائى براى آغاز خاص هر ماه (دعا در اقبال ص ٥٢٠ / ٣٠٥ - ٣٠٦ آمده است). گفته مى شود كه در الدروع نيز آمده اما از الدروع * سقط شده است).

(١٤٨)