(٤) ابن طاووس در اقبال ٥١٩ / ٣٠٥ بدون هيچ گونه توضيحى از عنوان " الزوائد والفوائد في عمل شرح الصيام " ياد مى كند. مجلسى (بحار ٩٨ / ٣٥١ - ٣٥٥) نيز به نوبه خود از كتاب " كتاب الزوائد الفوائد " ابن طاووس نقل مى كند (از نام كوچك ياد نمى كند); اين نقل شامل قطعه‌اى در اين باره اين است كه نهم ربيع الاول (تاريخى كه برخى آن را تاريخ قتل عمر مى دانند) براى اهل بيت روز عيد مى باشد (افضل الاعياد) (مق‍ -> كتب اصحابنا القميين). آغاز اين قطعه (كه در اقبال چاپى نيامده) در مستدرك ٢ / ٥٢٢ نيز نقل شده است. از آنجا كه مجلسى و نورى طبرسي مطلبى در باره ء هويت مؤلف بدست نمى دهند، طبيعى است كه از ابن طاووس دانسته شود. اما چنين نيست; همانطور كه در باب پيشين يادآور شديم، على فرزند ابن طاووس (كه بابا پدرش در اسم و كنيه و لقب مشترك بود) كتابي با عنوان " زوائد الفوائد " تأليف كرده است، مق‍:
نقلهايى در بحار ٥٩ / ٥٧ - ٩٠; مستدرك ٨ / ١٤٦ - ١٥٧. آقا بزرگ درباره‌ء عنوانى كه در اقبال آمده چنين حدس مى زند كه نام كتاب نيست بلكه توصيف منافع خواندن كتابي است كه ابن طاووس درباره‌ء ماه رمضان (يعنى: مضمار) نوشته است.
(٥) ابن طاووس علاوه بر دادن عناوين مختلف به يك كتاب (مثلا در باره ء كشف)، گاهى عناوينى را براى فصول تأليفات خود ابداع مى كند، برخى اوقات، اين عناوين به اشتباه عنوان كتابي مستقل تصور مى شود. اين به ويژه در اقبال قابل توجه است. اولين مورد آن (به استثناى دعايى براى هفدهم ربيع الاول در اقبال ٨٤ - ٨٧ / ٦١١ - ٦١٥ كه در باره ء آن گفته شده از " كتب الاعمال الصالحات و ذخائر المهمات والدعوات الراجحات " اخذ شده) در اقبال ١٣٦ / ٦٥١ آمده، در آنجا با نقل حديثى از رسول خدا [ص] درباره‌ء دعا در پنجم رجب آمده است كه آن را از " كتب الاسباب إلى رضا ملك يوم الحساب " گرفته شده است. عناوين مشابه در اقبال ١٣٨ - ١٤٢ / ٦٥٢ - ٦٥٥، ١٥٦ - ١٦١ / ٦٦٤ - ٦٦٩، ١٦٣ / ٦٧١، ١٧٣ - ١٧٤ / ٦٨١، ١٧٧ - ١٧٨ / ٦٨٣ - ٦٨٤، ١٩٦ / ٦٩٩ (؟) در باره ء دعاهاى روزهاى مختلف ماه رجب و

نسخه‌اى از كتاب زوائد الفوائد على فرزند ابن طاووس در دانشگاه تهران (فهرست ١ / ١٢٨) موجود است. م

(١١٣)