دانش رجال از ديدگاه اهل سنت - جديدى نژاد، محمد رضا - الصفحة ٦١ - شرايط نقل كننده روايت

إنّ أخوف ما أخاف على أمتى العصبية والقدرية والرواية عن غير عدل.[١]

همانا ترسناك‌ترين چيزى كه من بر امّتم از آن ترس دارم، عصبيت و قَدَريت و روايت كردن از غير عادل است.

و نيز در روايت ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است:

هلاك أُمتى بالعصبية والقدرية والرواية عن غير ثَبَت.[٢]

هلاك امّت من به واسطه عصبيت و قَدَريت و روايت كردن از غير معتمد است.

و نيز از طريق شعبى از ابن عمر در مورد پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه عمر گفته است:

كان يأمرنا أن لا نأخذ إلّاعن ثقة.[٣]

[رسول خدا] پيوسته ما را امر مى‌كرد كه از غير ثقه، اخذ نكنيم.

روايات مذكور، چنان كه ملاحظه مى‌شود، به وضوح بر شرط بودن عدالت در راوى دلالت دارند.

ج) اولويت مستفاد از مقام شهادت: بيان اين دليل، درست همانند بيانى است كه پيش از اين به هنگام شرط بودن عقل و بلوغ به هنگام استدلال به همين دليل گفته شد؛ زيرا عدالت نيز از شرايط پذيرش شهادت است.

٥. ضبط

مراد از ضبط اين است كه راوى به هنگام نقل حديث، غافل نباشد، اگر حديث را از حفظ مى‌خواند، آن را خوب از بَر باشد، و اگر حديث را از كتابش مى‌خواند، كتابش را از تبديل و تغيير، حفاظت كند، و اگر حديث را نقل به معنا مى‌كند (در مقابل نقل به خود لفظ حديث)، به آنچه كه موجب اختلال در معنا مى‌شود، عالم و

[١]. الكفاية فى علم الرواية، ص ٣٣.

[٢]. همان جا.

[٣]. تدريب الراوى، ج ١، ص ١٦٣.