خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٥ - ٤/ ١ نشانه هاى نيكان

گويا مى‌سازد و دلش را با اسلام، گِره مى‌زند تا به آن عمل كند.

هرگاه خداوند، اينها را برايش فراهم آورد، اسلام او براى او كامل شده است.

٣٩١ امام صادق عليه السلام: «خداوند، هرگاه نسبت به بنده‌اى اراده خير كند، در دلش، نقطه‌اى از نور مى‌افكند، گوش‌هاى جانش را مى‌گشايد و فرشته‌اى را بر او مأمور مى‌كند تا حمايتش كند؛ و هرگاه نسبت به بنده‌اى اراده بدى كند، در دلش نقطه‌اى سياه مى‌افكند و گوش‌هاى دلش را مى‌بندد و بر او شيطانى مى‌گمارد كه گمراهش كند».

سپس امام عليه السلام اين آيه را تلاوت كرد: «پس هر كس را كه خدا بخواهد هدايت كند، سينه‌اش را براى پذيرش اسلام، باز مى‌كند؛ و هر كس را كه بخواهد گمراه سازد، سينه‌اش را تنگ و در فشار قرار مى‌دهد، گويا در آسمانْ بالا مى‌رود».

٣٩٢ امام صادق عليه السلام‌- در توصيه‌اش به مؤمن طاق-: اى پسر نُعمان! خداى متعال، هرگاه درباره بنده‌اى اراده خير كند، در دلش نقطه‌اى سفيد مى‌افكند. پس، دل در جستجوى حق، به اين سو و آن سو مى‌رود. آن گاه، گرايش او به امر شما (پذيرش امامت و ولايت اهل بيت عليهم السلام) سريع‌تر از بازگشت پرنده به آشيانه خويش است.

٣٩٣ امام صادق عليه السلام: خداوند، هرگاه درباره بنده‌اى اراده خير كند، روح و تن او را پاكيزه مى‌سازد. پس، هيچ خيرى را نمى‌شنود، مگر آن كه آن را مى‌پذيرد، و هيچ زشتى را نمى‌شنود، مگر آن كه آن را رد مى‌كند.

٣٩٤ امام هادى عليه السلام‌- خطاب به يكى از دوستانش-: فلانى را سرزنش كن و به او بگو: خداوند، هرگاه خير بنده‌اى را بخواهد، چنان شود كه اگر سرزنش شود، بپذيرد.