خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٣ - ٢/ ١ تأكيد بر انجام دادن كار نيك

٩١ امام على عليه السلام: از محبوب‌ترين بندگان خداوند نزد او، بنده‌اى است كه خداوندْ او را [در غلبه‌] بر نفس خويش يارى كرده باشد ... كه براى نيكى، هيچ فرجامى وا نمى‌گذارد، مگر آن كه به سوى آن مى‌رود.

٩٢ امام على عليه السلام: بدترينِ مردم، كسى است كه نه به خير او اميد باشد و نه از شرّ او ايمنى.

٩٣ امام على عليه السلام: فرومايه، كسى است كه نه به خير او اميد مى‌رود، نه از شرّ او آسودگى است و نه از فتنه و فساد او، ايمنى.

٩٤ امام حسين عليه السلام: پيامبر خدا به امير مؤمنان، على بن ابى طالب عليه السلام، وصيّت كرد و از جمله سفارش‌هايش اين بود: «اى على! از امّت من، هر كس چهل حديث حفظ كند ...، خداوند در روز قيامت، او را با پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان برمى‌انگيزد و اينان، همراهانى نيكويند».

على عليه السلام پرسيد: اى پيامبر خدا! مرا آگاه كن كه اين حديث‌ها چيستند؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اين كه به خدا ايمان آورى ... و از كار نيك خسته نشوى».

٩٥ امام باقر عليه السلام: خورشيد كه برمى‌آيد، چهار فرشته همراه آن‌اند. فرشته‌اى ندا مى‌دهد: اى نيكوكار! به كمال برسان و مژده باد تو را. و فرشته‌اى ديگر ندا مى‌دهد: اى بدكار! دست بردار و كوتاه بيا ....