خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١١ - ج - ماه رجب

١٠٣٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رجب، ماه اصَمّ‌[١] خداست و درخشان است؛ ماهى كه خداوند، آن را براى خود واجب ساخته است.

١٠٣١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رجب، ماه بزرگى است!

١٠٣٢ النوادر راوندى- به نقل از ابن عبّاس-: ماه رجب كه فرا رسيد، پيامبر خدا مسلمانان را دور خود جمع كرد و ميان آنان به سخنرانى پرداخت. او خدا را حمد و ثنا گفت و از پيامبران پيشين ياد كرد و بر آنان درود فرستاد. سپس فرمود: «اى مسلمانان! ماه بزرگ و مباركى بر شما سايه افكنده است و آن، ماهى سرشار از رحمت است. در اين ماه، رحمت بر كسى فرو مى‌ريزد كه او را بندگى كند، نه بر بنده مشرك و نه بر كسى كه در اسلام، بدعتگذار است».

١٠٣٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند در آسمان هفتم، فرشته‌اى گماشته است كه به آن، «داعى» گويند، و چون ماه رجب فرا رسد، آن فرشته هر شبِ آن ماه را تا صبح، ندا مى‌دهد: «خوشا بر ذاكران، خوشا بر طاعت‌كنندگان!».

خداوند نيز مى‌فرمايد: «من همنشين كسى هستم كه با من همنشين باشد، و مطيع كسى هستم كه اطاعتم كند، و آمرزنده كسى هستم كه از من آمرزش بخواهد. ماه، ماه من است و بنده، بنده من و رحمت، رحمت من. هر كه مرا در اين ماه بخواند، پاسخش گويم، و هر كه از من [چيزى‌] بخواهد، عطايش كنم، و هر كه از من هدايت جويد، راهنمايش باشم. اين ماه را رشته‌اى بين خودم و بندگانم قرار داده‌ام. هر كس به اين رشته (ريسمان) چنگ زند، به من مى‌رسد».

١٠٣٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رجب، ماه بزرگى است. حسنات، در آن [، به گونه‌اى‌]

[١]. اصمّ، به معناى دربسته، توپُر، كَر و سنگين است.