خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠٩ - ج - ماه رجب

حديث‌

١٠٢٦ امام باقر عليه السلام‌- آن گاه كه از ايشان درباره آيه: «ما آن (قرآن) را در شبى مبارك نازل كرديم» پرسيدند-: آرى، شب قدر، و آن، در هر سال، در ده شبِ آخر ماه رمضان است. قرآن، جز در شب قدر، نازل نشده است.

١٠٢٧ امام باقر عليه السلام‌- چون از ايشان درباره آيه: «شب قدر، بهتر از هزار ماه است» پرسيدند كه مقصود از آن چيست؟-: كار نيك در آن (از قبيل: نماز، زكات و انواع نيكى [ها])، بهتر از كار [نيك‌] در هزار ماهى است كه شب قدر در آنها نباشد. اگر نبود كه خداى متعال، پاداش مؤمنان را مى‌افزايد، به آن نمى‌رسيدند؛ ولى خداوند، حسنات آنان را به سبب محبّت ما مى‌افزايد.

ج- ماه رجب‌

١٠٢٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رجب، ماه خدا، را «اصَبّ» ناميده‌اند؛ چرا كه در اين ماه، بر امّتم از سوى پروردگار، رحمت فراوان فرو مى‌ريزد.

١٠٢٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ماه رجب، ماه برگزيده خدا از ميان ماه‌هاست و آن، ماه خداست. هر كس ماه رجب را بزرگ بدارد، فرمان خدا را بزرگ داشته است و هر كه فرمان خدا را بزرگ بدارد، [خدا] او را وارد بهشت‌هاى پُرنعمت مى‌كند و رضايت بزرگ‌ترِ خويش را براى او حتمى مى‌سازد.