خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧ - الف - ايمان و عمل صالح

و پيامبران ايمان آوَرَد و در راه دوستى خدا، مال را به خويشاوندان و يتيمان و بينوايان و در راهْ مانده و نيازمندان و [در راه آزادى‌] بردگان بدهد و نماز برپا دارد و زكات بپردازد، و [نيز كارِ] آنان كه چون پيمان مى‌بندند، به عهدشان وفا مى‌كنند و شكيبايانِ در گرفتارى و رنج و هنگام مصيبت و سختى. اينان، كسانى هستند كه راست گفته‌اند و هم‌اينان پرهيزگاران‌اند».

«هرگز به نيكى نخواهيد رسيد، مگر آن كه از آنچه دوست داريد، انفاق كنيد. و هر چه را انفاق كنيد، خداوند به آن داناست».

حديث‌

٣١ المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از مجاهد، درباره ابوذر-: وى از پيامبر خدا درباره ايمان پرسيد. ايشان اين آيه را تلاوت فرمود: «نيكى، آن نيست كه چهره‌هايتان را به سوى مشرق و مغرب برگردانيد ...» و آن را تا آخر خواند.

وى بار ديگر پرسيد. ايشان همان آيه را خواند.

وى باز پرسيد. ايشان همان آيه را خواند.

ابوذر، بار ديگر پرسيد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «و هر گاه كار نيكى انجام دهى، دلت آن را دوست مى‌دارد؛ و هر گاه كار بدى انجام دهى، دلت آن را ناپسند مى‌شمارد».

٣٢ تفسير ابن كثير- به نقل از قاسم بن عبد الرحمان-: مردى پيش ابوذر آمد و پرسيد: ايمان چيست؟ وى اين آيه را براى او خواند: «نيكى، آن نيست كه ...» تا آخر آيه.

مرد پرسيد: من درباره نيكى از تو نپرسيدم.

ابوذر گفت: مردى خدمت پيامبر خدا آمد و همين سؤال را از ايشان‌