خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - فصل يكم پديدآورنده خير و بركت

٧٠٨ حضرت فاطمه عليها السلام: ستايش، خدايى را كه والامرتبه، فرو فرستنده آيات، و گسترش‌دهنده بركات است.

٧٠٩ امام زين العابدين عليه السلام‌- در مناجاتش-: اى صاحب بركت‌هاى گسترده، اى برآورنده نيازها، اى تأمين‌كننده خواسته‌ها! از تو مى‌خواهيم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و به ما بيم و اندوهى عطا كنى كه به سبب آن دو، ما را از لذّت‌هاى دنيا و خواستنى‌هاى آن و آنچه ما را از اطاعتت باز مى‌دارد، مشغول سازى.

٧١٠ امام صادق عليه السلام‌- در ضمن دعا-: از تو مى‌خواهم ...، به آن نامت كه عرشت به آن استوار است و به آن نام يكتاى يگانه بى‌نظير و بلندت كه همه هستى را آكنده است، همان نام پاكِ پاكيزه مبارك.

٧١١ طبّ الأئمّة عليهم السلام‌- به نقل از خالد عبسى-: امام رضا عليه السلام اين تعويذ[١] را به من آموخت و فرمود: «به برادران باايمانت بياموز كه اين براى هر درد و رنجى، كارساز است و آن، اين است:

" خود را در پناه پروردگار زمين و پروردگار آسمان، قرار مى‌دهم؛ خود را در پناه كسى قرار مى‌دهم كه به بركت نام او، هيچ دردى آسيب نمى‌رساند؛ خود را در پناه كسى قرار مى‌دهم كه نامش بركت و درمان است"».

[١]. تعويذ: دعا و حِرزى كه براى حفاظت از دردهاو خطرها مى‌خوانند و در آن، به خدا پناه مى‌برند.( م)