خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٥ - الف - نيكى به خويشتن

خويشتن نيكى كرده‌اى و اگر بدى كنى، خود را فرومايه ساخته و به زيان خويش كار كرده‌اى.

٤٩٥ امام على عليه السلام‌- در حكمت‌هاى منسوب به ايشان-: هر كه كار نيك انجام مى‌دهد، به خودش نيكى مى‌كند. پس، از ديگرى نخواه كه سپاسگزار چيزى باشد كه براى خود كرده‌اى و لذّت خويش را با آن كامل ساخته‌اى و آبروى خودت را با آن حفظ نموده‌اى.

٤٩٦ امام على عليه السلام: هر كه نيكى كند، به خويش نيكى كرده است و نبايد از ديگرى بخواهد كه سپاسگزار كارى باشد كه براى خود كرده است؛ ليكن بر كسى كه نعمتى مى‌يابد، سزاوار است كه سپاس آن نعمت را درباره صاحب نعمت ادا كند، كه اگر چنين نكند، آن نعمت را ناسپاسى كرده است.

٤٩٧ امام على عليه السلام: هر كس سپاسگزارى كند، بزرگوار خواهد بود و هر كس بداند كه آنچه كرده است، براى خويشتن كرده، مردم را به ناسپاسى، نسبت نمى‌دهد و خواستار افزونى موّدت آنان نمى‌شود. پس سپاس آنچه را به خويش كرده‌اى و با آن آبروى خود را حفظ كرده‌اى، از ديگرى مخواه.

٤٩٨ امام صادق عليه السلام‌- در نامه‌اش به اصحاب خود-: تا مى‌توانيد، به خودتان نيكى كنيد؛ چرا كه اگر نيكى كنيد، به خودتان كرده‌ايد و اگر بدى كنيد، به خودتان بد كرده‌ايد.

٤٩٩ امام صادق عليه السلام‌- در همان نامه-: هر كه به كمال رساندنِ خويش، خوشحالش مى‌سازد، فرمانبردار خدا باشد؛ چرا كه هر كه از خدا اطاعت كند، نهايت نيكى را به خويش كرده است. و از ارتكاب معصيت‌هاى خدا بپرهيزيد؛ چرا كه هر كس پرده‌درى نمايد و خدا را نافرمانى كند، نهايت بدى را به خود كرده است.