خير و بركت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٥ - ٢/ ٥ اهميت دادن به نيكى

مثل آنچه انجام مى‌داد، مى‌نويسد».

پيامبر صلى الله عليه و آله، سپس اين آيه را خواندْ: «براى آنان پاداشى بدون منّت است».

١٤٩ امام على عليه السلام: نيكوساختن نيّت، موجب پاداش است.

١٥٠ امام على عليه السلام: هر كس تصميم بگيرد كه كار نيك ديگرى را جبران كند، جبران كرده است.

١٥١ امام على عليه السلام‌- در حكمت‌هاى منسوب به وى-: بخششى كه هر كس مى‌تواند به آن دست يابد، آن است كه براى هر كس نيّت خوب داشته باشد.

١٥٢ امام صادق عليه السلام‌- در پاسخ سؤالى كه از نيّت‌ها پرسيدند-: اگر قرار بود كه اهل گناه را به خاطر نيّت‌هايشان مؤاخذه كنند، بايد هر كس را كه به زنا كردن تصميم مى‌گيرد، به جرم زنا مؤاخذه كنند و هر كس را كه به دزدى تصميم مى‌گيرد، به سبب آن مؤاخذه كنند و هر كس را كه به قتل تصميم مى‌گيرد، به جرم قتل بگيرند؛ ولى خداى متعال، عادل و بزرگوار است و ستم، در شأن او نيست، ليكن او به خاطر نيّت‌هاى خير و تصميم درونى بر انجام دادن نيكى، به نيّت‌كنندگان، پاداش مى‌دهد و گنهكاران را مؤاخذه نمى‌كند، مگر آن گاه كه گناه كنند.

١٥٣ امام رضا عليه السلام: چون روز قيامت فرا رسد، مؤمن را در پيشگاه خدا نگه مى‌دارند و خدا خودش از او حساب مى‌كشد و كارش را بر او عرضه مى‌كند. او به نامه عملش مى‌نگرد [و] اوّلين چيزى كه مى‌بيند، گناهانش است. به سبب آن، رنگش دگرگون مى‌شود، اندامش به لرزه مى‌افتند و بى‌تاب و ناراحت مى‌شود.