ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٩٦
١٦٥١
حُقوقُ الزَّوجِ
٨٠٦١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أعظَمُ الناسِ حَقّا على المرأةِ زَوجُها ، و أعظَمُ الناسِ حقّا عَلَى الرَّجُلِ اُمُّهُ . [١]
٨٠٦٢.عنه صلى الله عليه و آله : ويلٌ لاِمرَأةٍ أغضَبَتْ زَوجَها ، و طُوبى لاِمرَأةٍ رَضِيَ عنها زَوجُها . [٢]
٨٠٦٣.عنه صلى الله عليه و آله : لَو أمَرتُ أحَدا أن يَسجُدَ لِأَحَدٍ لَأَمَرتُ المرأةَ أن تَسجُدَ لِزَوجِها . [٣]
٨٠٦٤.سنن أبي داوود عن قيسِ بنِ سعدٍ : أتَيتُ الحِيرَةَ فَرَأيتُهُم يَسجُدُونَ لِمَرْزُبانٍ لَهُم ، فَقُلتُ : رسولُ اللّه ِ أحَقُّ أن يُسجَدَ لَهُ ، قالَ : فَأتَيتُ النبيَّ صلى الله عليه و آله فقلتُ : إنّي أتَيتُ الحِيرَةَ فَرَأيتُهُم يَسجُدُونَ لِمَرزُبانٍ لَهُم ، فأنتَ يا رسولَ اللّه ِ أحَقُّ أن نَسجُدَ لكَ ، قالَ : أ رَأيتَ لو مَرَرتَ بِقَبرِي أ كُنتَ تَسجُدُ لَهُ ؟ قلتُ : لا . قالَ : فلا تَفعَلُوا ، لَو كُنتُ آمِرا أحَدا أن يَسجُدَ لِأحَدٍ لَأمَرتُ النساءَ أن يَسجُدْنَ لِأزواجِهِنَّ ، لِما جَعَلَ اللّه ُ لَهُم علَيهِنَّ مِنَ الحَقِّ . [٤]
١٦٥١
حقوق شوهر
٨٠٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بزرگترين حق را بر زن ، شوهر او دارد و بزرگترين حق را بر مرد ، مادر او دارد .
٨٠٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : واى بر زنى كه شوهرش را ناراحت كند و خوشا به حال زنى كه شوهرش از او راضى باشد .
٨٠٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر قرار بود دستور دهم كسى در برابر كسى سجده كند ، حتما به زن دستور مى دادم كه شوهرش را سجده كند .
٨٠٦٤.سنن أبى داوود به نقل از قيس بن سعد : به حيره وارد شدم . ديدم [مردم] در برابر حكمران خود به سجده مى افتند . گفتم : رسول خدا به سجده شدن سزاوارتر است . سپس نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدم و عرض كردم : من به حيره رفتم و ديدم كه [مردم آن جا] در برابر حكمران خود به سجده مى افتند . در حالى كه تو، اى رسول خدا بيشتر سزاوارى كه ما سجده ات كنيم . پيامبر فرمود : آيا اگر بر قبر من بگذرى آن را سجده خواهى كرد؟ عرض كردم : نه . پيامبر فرمود : اين كار را نكنيد . اگر بنا بود دستور دهم كسى در برابر كسى سجده كند، هر آينه به زنان دستور مى دادم به دليل حقّى كه خداوند براى شوهرانشان به گردن آنان نهاده است ، ايشان را سجده كنند .
[١] كنز العمّال : ٤٤٧٧١ .[٢] بحار الأنوار : ١٠٣/٢٤٦/٢٤ .[٣] الكافي : ٥/٥٠٨/٦ .[٤] سنن أبي داوود : ٢/٢٤٤/٢١٤٠ .