٧٨٣٨.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : اِشتَدَّ غَضَبُ اللّه ِ عزّ و جلّ عَلَى امرأةٍ ذاتِ بَعلٍ مَلَأتْ عَينَها مِن غَيرِ زَوجِها أو غَيرِ ذِي مَحرَمٍ مِنها ، فإنّها إن فَعَلَتْ ذلكَ أحبَطَ اللّه ُ كُلَّ عَمَلٍ عَمِلَتهُ ، فإن أوطَأتْ فِراشَهُ غَيرَهُ كانَ حَقّا عَلَى اللّه ِ أن يُحرِقَها بِالنارِ بعدَ أن يُعَذِّبَها في قَبرِها . [٢]

٧٨٣٩.عنه صلى الله عليه و آله : لَمّا اُسرِيَ بِي مَرَرتُ بِنِسوانٍ مُعَلَّقاتٍ بِثُدُيِّهِنَّ فقلتُ : مَن هؤلاءِ يا جَبرئيلُ ؟ فقالَ : هؤلاءِ اللَّواتِي يُورِثْنَ أموالَ أزواجِهِنَّ أولادَ غَيرِهِم . [٣]

٧٨٤٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن فَجَرَ بامرَأةٍ و لَها بَعلٌ ، انفَجَرَ مِن فَرجِهِما مِن صَدِيدٍ وادٍ مَسِيرَةَ خَمسِمِائَةِ عامٍ يَتَأذّى أهلُ النارِ مِن نَتْنِ رِيحِهِما ، و كانا مِن أشَدِّ الناسِ عَذابا . [٤]

٧٨٤١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أ لا اُخبِرُكُم بأكبَرِ الزِّنا ؟ ... هِي امرأةٌ تُوطِئُ فِراشَ زَوجِها فَتَأتِي بوَلَدٍ مِن غَيرِهِ فَتُلزِمُهُ زَوجَها ، فتِلكَ التِي لا يُكَلِّمُها اللّه ُ ، و لا يَنظُرُ إلَيها يَومَ القِيامَةِ ، و لا يُزَكِّيها و لَها عَذابٌ ألِيمٌ . [٥]

٧٨٣٧.امام صادق عليه السلام : سخت ترين عذاب را در روز قيامت آن مردى دارد كه نطفه خود را در رحمى كه بر وى حرام است جاى دهد .

١٥٩٨

بزرگترين زنا

٧٨٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زن شوهردارى كه مرد بيگانه اى يا نا محرمى چشمش را پر كرده باشد ، مورد خشم شديد خداوند عزّ و جلّ است ؛ زيرا كه اگر چنين باشد، خداوند همه اعمال او را باطل گرداند و اگر به شوهر خود خيانت ورزد ، بر خداست كه او را بعد از عذاب دادن در قبر، به آتش دوزخ بسوزاند .

٧٨٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شبى كه به معراج برده شدم، به زنانى برخوردم كه از پستانهاى خود آويزان بودند . پرسيدم : اى جبرئيل! اينها كيستند؟ گفت : اينها زنانى هستند كه فرزندان غير شوهران خود را وارث اموال آنان مى كنند .

٧٨٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه با زن شوهردارى زنا كند ، رودخانه اى از چركابه به طول پانصد سال راه ، از شرمگاه آن دو جارى شود، به طورى كه دوزخيان از بوى گند آنها متأذّى باشند و عذاب آنان از همه دوزخيان سخت تر باشد .

٧٨٤١.امام على عليه السلام : آيا شما را از بزرگترين زنا خبر ندهم؟ . . . زنى كه به شوهر خود خيانت كند و از بيگانه، فرزندى بياورد و او را به شوهر خود منسوب كند؛ اين همان زنى است كه خداوند در روز قيامت با او سخن نمى گويد و به او توجّه نمى كند و تزكيه اش نمى كند و وى را عذابى دردناك باشد .

[١] بحار الأنوار:٧٩/٢٦/٢٨.[٢] . بحار الأنوار : ٧٦/٣٦٦/٣٠.[٣] بحار الأنوار : ٧٩/١٩/٦ .[٤] . بحار الأنوار: ٧٦/ ٣٦٦/٣٠.[٥] بحار الأنوار : ٧٩/٢٦/٢٧ .