ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٣
٧٨٢٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : ثلاثةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ ، و لا يَنظُرُ إلَيهِم و لا يُزَكِّيهِم و لَهُم عَذابٌ ألِيمٌ : الناتِفُ شَيبَهُ ، و الناكِحُ نَفسَهُ ، و المَنكوحُ في دُبُرِهِ . [١]
٧٨٢١.عنه عليه السلام : ثلاثةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ و لا يُزَكِّيهِم و لَهُم عَذابٌ ألِيمٌ : الشَّيخُ الزاني ، و الدَّيُّوثُ ، و المرأةُ تُوطِئُ فِراشَ زَوجِها . [٢]
٧٨٢٠.امام صادق عليه السلام : سه كس اند كه خداوند در روز رستاخيز با آنان سخن نمى گويد و نگاهشان نمى كند و تزكيه شان نمى كند و آنان را عذابى دردناك است : كسى كه موهاى سپيد خود را بكند [٣] ، كسى كه خود ارضايى كند، و كسى كه لواط دهد .
٧٨٢١.امام صادق عليه السلام : سه نفرند كه خداوند در روز قيامت با آنان سخن نمى گويد و پاكشان نمى سازد و برايشان عذابى دردآور است : پير مرد زناكار ، مرد بى غيرت ، و زنى كه به شوهرش خيانت كند .
[١] الخصال : ١٠٦/٦٨ .[٢] الكافي : ٥/٥٣٧/٧ .[٣] به احتمال فراوان ، مقصود كسى است كه به جهت فريب ديگران و براى همسر گزينى ، خود را به گونه اى ديگر بنماياند.