٨٨٩٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : السَّيفُ فاتِقٌ و الدِّينُ راتِقٌ، فالدِّينُ يَأمُرُ بِالمَعروفِ و السَّيفُ يَنهى عَنِ المُنكَرِ ، قالَ اللّه ُ تعالى : «وَ لَكُمْ فِي القِصاصِ حَياةٌ» [٣] . [٤]

٨٨٩١.عنه عليه السلام ـ في أوّلِ خُطبَةٍ خَطَبَها في خِلافَتِهِ ـ: إنَّ اللّه َ داوى هذه الاُمَّةَ بِدَواءَينِ : السَّوطِ و السَّيفِ ، لا هَوادَةَ عِندَ الإمامِ فيهِما . [٥]

٨٨٩٢.عنه عليه السلام ـ لَمّا قُتِلَ محمّدُ بنُ أبي بكرٍ ـ: رَحِمَ اللّه ُ محمّدا ! كانَ غُلاما حَدَثا ، لَقد كُنتُ أرَدتُ أن اُوَلِّيَ المِرقالَ هاشمَ بنَ عُتبَةَ مِصرَ ، فَإنّهُ و اللّه ِ لَو وَلِيَها لَما خَلّى لاِبنِ العاصِ و أعوانِهِ العَرْصَةَ ، و لا قُتِلَ إلاّ و سَيفُهُ في يَدِهِ . [٦]

٨٨٩٣.عنه عليه السلام : بَقِيَّةُ السَّيفِ أنمى عَدَدا و أكثَرُ وَلَدا . [٧]

٨٨٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گواه بودن شمشير ، كافى است .

٨٨٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه شمشير خود را در راه خدا از نيام بَركِشد ، بى گمان با خدا بيعت كرده باشد .

٨٨٩٠.امام على عليه السلام : شمشير شكافنده است و دين به هم آورنده ؛ [٨] زيرا دين به خوبى فرمان مى دهد و شمشير از بدى باز مى دارد . خداوند متعال مى فرمايد :« و در قصاص براى شما زندگى است» .

٨٨٩١.امام على عليه السلام ـ در اولين خطبه اى كه بعد از خلافتش ايراد كرد ـفرمود : خداوند اين امّت را [ در جايى كه برهان و موعظه اثر ندارد ] با دو دارو درمان كرد : تازيانه و شمشير ، رهبر در اين دو، نرمش به خرج نمى دهد .

٨٨٩٢.امام على عليه السلام ـ به هنگام كشته شدن محمّد بن ابى بكر ـفرمود : خدا رحمت كند محمّد را ؛ جوانى نورسته بود . من تصميم داشتم هاشم مرقال [٩] را والى مصر كنم . به خدا قسم اگر او والى آن جا مى شد ، ميدان را براى پسر عاص و دار و دسته او خالى نمى گذاشت و جز شمشير به دست كشته نمى شد .

٨٨٩٣.امام على عليه السلام : از شمشير رهيدگان ، شمارشان پايدارتر و فرزندانش بيشتر شود . [١٠]

[١] كنز العمّال : ١٠٥٨١ .[٢] كنز العمّال : ١٠٧٩٠ .[٣] البقرة : ١٧٩ .[٤] غرر الحكم : ٢١٣٥ .[٥] شرح نهج البلاغة : ١/٢٧٥ .[٦] شرح نهج البلاغة : ٦/٩٣ .[٧] غرر الحكم : ٤٤٣٩ .[٨] ظاهرا اشاره به اين كه شمشير به دليل بازدارندگى از منكرات و مفاسد، جدايى آفرين است ولى دين به دليل امر به معروف و رأفت و عطوفت شكاف ها را ترميم مى كند.[٩] مرقال لقب هاشم بن عتبة بن ابى وقاص است ـ م .[١٠] كسانى كه در جبهه حق عليه باطل و در راه شرف و آزادى و دين مى جنگند و جان سالم به در مى برند ، خداوند بر تعدادشان مى افزايد و نسلشان را زياد مى كند ـ م .