٨٤٠٣.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا تَسُبُّوا الرِّياحَ فإنّها مَأمُورَةٌ ، و لا تَسُبُّوا الجِبالَ و لا السّاعاتِ و لا الأيّامَ و لا اللَّيالِيَ فَتَأثَمُوا و تَرجِعَ علَيكُم . [١]

٨٤٠٤.عنه صلى الله عليه و آله : لا تَسُبُّوا الرِّيحَ ؛ فإنّها مِن رَوْحِ اللّه ِ . [٢]

٨٤٠٥.عنه صلى الله عليه و آله : لا تَسُبُّوا الدَّهرَ ، فإنَّ اللّه َ يقولُ: أنا الدَّهرُ ، ليَ اللَّيلُ اُجِدُّهُ و اُبلِيهِ . [٣]

٨٤٠٦.عنه صلى الله عليه و آله : لا تَسُبُّوا الدَّهرَ ؛ فإنَّ اللّه َ هو الدهرُ . [٤]

١٧٢٤

النَّهيُ عَنِ التَّسابِّ

٨٤٠٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : المُتَسابّانِ ما قالا فَعَلى البادِي حتّى يَعتَدِيَ المَظلومُ . [٥]

٨٤٠٨.بحار الأنوار عن رسولِ اللّه صلى الله عليه و آله : مِن أكبَرِ الكبائرِ أن يَسُبَّ الرجُلُ والِدَيهِ ، قيلَ : و كيفَ يَسُبُّ والِدَيهِ ؟ ! قالَ : يَسُبُّ الرجُلَ فَيَسُبُّ أباهُ و اُمَّهُ . [٦]

١٧٢٣

نهى از ناسزا گفتن به اشياء

٨٤٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به بادها ناسزا مگوييد كه آنها [از جانب خداوند] مأمورند، و كوهها و ساعتها و لحظات و روزها و شبها را ناسزا نگوييد كه گنهكار مى شويد و به خودتان بر مى گردد .

٨٤٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : باد را ناسزا مگوييد ؛ زيرا آن از رحمت خداست .

٨٤٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به روزگار ناسزا مگوييد؛ زيرا خداوند مى فرمايد : روزگار من هستم . شب از من است و من آن را نو مى كنم و كهنه مى گردانم.

٨٤٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به روزگار ناسزا مگوييد ؛ زيرا خداوند همان [خالق] روزگار است . [٧]

١٧٢٤

نهى از ناسزاگويى به يكديگر

٨٤٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه دو نفر به يكديگر ناسزا بگويند، گناهش به گردن آغاز كننده آن است، مگر آن كه ستمديده از حدّ خود تجاوز كند .

٨٤٠٨.بحار الأنوار : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : از بزرگترين گناهان اين است كه آدمى پدر و مادر خود را دشنام دهد . عرض شد : چگونه كسى پدر و مادر خود را دشنام مى دهد؟ فرمود : كس ديگرى را دشنام مى دهد و او متقابلاً به پدر و مادر وى ناسزا مى گويد .

[١] علل الشرائع : ٥٧٧/١.[٢] كنز العمّال : ٨١٠٩ .[٣] كنز العمّال : ٨١٤١ .[٤] الإيضاح : ٩ .[٥] تنبيه الخواطر : ١/١١١.[٦] بحار الأنوار : ٧٤/٤٦/٦ .[٧] منظور اين است كه منشأ كارهايى كه به دهر نسبت داده مى شود، خداوند است و بنا بر اين، ناسزاگويى به دهر، به خداوند باز مى گردد.