٨٣٩١.عنه عليه السلام : لكنَّ اللّه َ يَختَبِرُ عِبادَهُ بأنواعِ الشَّدائدِ ، و يَتَعَبَّدُهُم بأنواعِ المَجاهِدِ ، و يَبتَلِيهِم بضُرُوبِ المَكارِهِ ، إخراجا للتَّكَبُّرِ مِن قُلُوبِهِم ، و إسكانا لِلتَّذَلُّلِ في نُفُوسِهم ، و ليَجعَلْ ذلكَ أبوابا فُتُحا إلى فَضلِهِ ، و أسبابا ذُلُلاً لِعَفوِهِ . [١٢]

٨٣٩٢.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أبَى اللّه ُ أن يُجرِيَ الأشياءَ إلاّ بِأسبابٍ ، فَجَعَلَ لِكُلِّ شَيءٍ سَبَبا و جَعَلَ لِكُلِّ سَبَبٍ شَرْحا ، و جَعَلَ لِكُلِّ شَرْحٍ عِلما ، و جَعَلَ لِكُلِّ عِلمٍ بابا ناطِقا ، عَرَفَهُ مَن عَرَفَهُ ، و جَهِلَهُ مَن جَهِلَهُ ، ذاكَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله و نَحنُ . [١٣]

٨٣٨٠.امام على عليه السلام : سبب هلاكت ، شرك است .

٨٣٨١.امام على عليه السلام : سبب پارسايى ، درست دينى است .

٨٣٨٢.امام على عليه السلام : سبب حيرت ، شك است .

٨٣٨٣.امام على عليه السلام : سبب تباه شدن دين ، هوس است .

٨٣٨٤.امام على عليه السلام : سبب تباهى خِرد ، دنيا دوستى است .

٨٣٨٥.امام على عليه السلام : سبب زياد شدن نعمت ، شكرگزارى است .

٨٣٨٦.امام على عليه السلام : سبب از كف رفتن نعمتها ، كفران است .

٨٣٨٧.امام على عليه السلام : سبب محبّت ، خوشرويى است .

٨٣٨٨.امام على عليه السلام : سبب اصلاح نفس ، پارسايى است .

٨٣٨٩.امام على عليه السلام : سبب از بين رفتن ورع ، طمع است .

٨٣٩٠.امام على عليه السلام : سبب ويرانى ، سوءِ تدبير است .

٨٣٩١.امام على عليه السلام : خداوند بندگان خود را با انواع سختيها مى آزمايد و از طريق سختگيريهاى گوناگون آنان را به عبادت و پرستش وا مى دارد و به انواع ناملايمات و امور ناخوشايند گرفتارشان مى سازد، تا غرور را از دلهاى آنان بيرون برد و افتادگى را در جانهايشان بنشاند، و نيز تا آن [آزمايشها و سختيها] را، درهايى گشاده به سوى فضل و احسان خويش و اسبابِ آسان براى [رسيدن آنان به ]گذشت و بخشايش خود قرار دهد .

٨٣٩٢.امام صادق عليه السلام : خداوند ابا دارد از اين كه چيزها (امور) را جز از طريق اسباب فراهم آورد . از اين رو ، براى هر چيزى ، سببى قرار داده، و براى هر سبب ، بيانى، و براى هر بيان ، دانشى، و براى هر دانشى ، درى . گويا هر كه آن در را شناخت ، علم را فهميد و هر كس آن را نشناخت ، جاهل ماند . آن در، همان رسول خدا صلى الله عليه و آله و ما هستيم .

[١] غرر الحكم : ٥٥٤١ .[٢] غرر الحكم : ٥٥٣٩ .[٣] غرر الحكم : ٥٥٤٠ .[٤] غرر الحكم : ٥٥٤٢ .[٥] غرر الحكم : ٥٥٤٣ .[٦] غرر الحكم : ٥٥٤٤ .[٧] غرر الحكم : ٥٥٤٥ .[٨] غرر الحكم : ٥٥٤٦ .[٩] غرر الحكم : ٥٥٤٧ .[١٠] غرر الحكم : ٥٥٤٨ .[١١] غرر الحكم : ٥٥٤٩ .[١٢] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٢ .[١٣] الكافي : ١/١٨٣/٧.