٨٤٩٩.الإمامُ الحسينُ عليه السلام : قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن أدمَنَ إلى المَسجِدِ أصابَ الخِصالَ الثَّمانِيَةَ : آيَةً مُحكَمَةً ، أو فَريضَةً مُستَعمَلَةً ، أو سُنَّةً قائمةً ، أو عِلما مُستَطرَفا ، أو أخا مُستَفادا ، أو كَلِمَةً تَدُلُّهُ على هُدىً أو تَرُدُّهُ عن رَدىً ، و تَركَ الذَّنبِ خَشيَةً أو حَياءً . [١]

(انظر) وسائل الشيعة : ٣ / ٤٨٠ باب ٣.

١٧٥٦

المَساجِدُ المَمدوحَةُ

٨٥٠٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَسجِدُ الكوفَةِ صَلّى فيهِ سَبعونَ نَبيّا و سَبعونَ وَصِيّا، أنا أحَدُهُم . [٢]

٨٥٠١.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا تَدَعْ إتيانَ المَشاهِدِ كُلِّها : مَسجِدِ قُبا ، فإنّهُ المَسجِدُ الذي اُسِّسَ على التَّقوى مِن أوَّلِ يَومٍ ، و مَشرَبَةِ اُمِّ إبراهيمَ ، و مَسجِدِ الفَضِيخِ ، و قُبورِ الشُّهَداءِ ، و مَسجِدِ الأحزابِ و هُو مَسجِدُ الفَتحِ . [٣]

٨٥٠٢.عنه عليه السلام : بالكوفةِ مَسجِدٌ يقالُ لَهُ مَسجِدُ السَّهلَةِ ، لَو أنَّ عَمِّيَ زيدا أتاهُ فَصَلّى فيهِ و استَجارَ اللّه َ لأَجارَهُ عِشرينَ سَنَةً . [٤]

٨٤٩٩.امام حسين عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه پيوسته به مسجد رود، به هشت چيز دست يابد : آيتى محكم ، يا فريضه اى عمل شده، يا سنّتى جارى [از معصومان]، يا دانشى تازه ، يا برادرى كه به دست آورده، يا سخنى كه او را هدايت كند، يا از هلاكت برهاندش و گناه را از سر ترس يا شرم ترك گويد .

١٧٥٦

مسجدهاى ستوده شده

٨٥٠٠.امام على عليه السلام : در مسجد كوفه هفتاد پيامبر و هفتاد وصىّ [از اوصياى پيامبران] نماز خواندند كه يكى از آنها من هستم .

٨٥٠١.امام صادق عليه السلام : رفتن به هيچ يك از مشاهد را ترك نكن : مسجد قبا، كه از همان روز اول بر شالوده تقوا بنا شد، و مشربه ام ابراهيم [٥] و مسجد فضيخ [٦] و قبور شهيدان و مسجد احزاب كه همان مسجد فتح باشد .

٨٥٠٢.امام صادق عليه السلام : در كوفه مسجدى است به نام مسجد سهله . اگر عمويم زيد به آن جا مى رفت و نماز مى خواند و از خدا پناه مى خواست، خداوند بيست سال به او پناه مى داد.

[١] بحار الأنوار : ٨٤/٣/٧٣.[٢] . بحار الأنوار : ١١/٥٨/٥٩.[٣] بحار الأنوار : ١٠٠/٢١٥/٦ .[٤] الكافي : ٣/٤٩٥/٣.[٥] اتاق و جايگاه نماز پيامبر (ص) كه به خاطر زاده شدن ابراهيم، پسر آن حضرت در آن، به اين نام ناميده شده است.[٦] مسجدى كه گفته مى شود ماجراى رد شمس به خاطر حضور پيامبر (ص) و امير مؤمنان در آن، اتفاق افتاد.