٩٤١٩.عنه عليه السلام : النفسُ مَجبولَةٌ على سُوءِ الأدَبِ ، و العَبدُ مَأمورٌ بِمُلازَمَةِ حُسنِ الأدَبِ ، و النفسُ تَجرِي بطَبعِها في مَيدانِ المُخالَفَةِ ، و العَبدُ يَجهَدُ بِرَدِّها عن سُوءِ المُطالَبَةِ ، فمتى أطلَقَ عِنانَها فهُو شَريكٌ في فَسادِها ، و مَن أعانَ نفسَهُ في هَوى نفسِهِ فقد أشرَكَ نفسَهُ في قَتلِ نَفسِهِ . [٢]

١٩٦١

النَّوادِرُ

٩٤٢٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن وُقِيَ شَرَّ ثلاثٍ فقد وُقِيَ الشَّرَّ كُلَّهُ : لَقلَقَهُ ، و قَبقَبَهُ ، و ذَبذَبَهُ ؛ فَلَقلَقُهُ لِسانُهُ ، و قَبقَبُهُ بَطنُهُ ، و ذَبذَبُهُ فَرجُهُ . [٣]

٩٤٢١.عنه صلى الله عليه و آله : إن كانَ الشرُّ في شيءٍ ففي اللِّسانِ . [٤]

٩٤٢٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أخِّرِ الشَّرَّ ؛ فإنّكَ إذا شِئتَ تَعَجَّلتَهُ . [٥]

٩٤١٨.امام على عليه السلام : بدى در نهاد هر فردى نهفته است . اگر انسان بر آن چيره شد ، همچنان در نهان مى ماند و اگر چيره نشد ، آشكار مى شود .

٩٤١٩.امام على عليه السلام : نفْس آدمى بر بى ادبى سرشته شده و بنده مأمور است كه آداب خوب را كسب كند . نفْس به طور طبيعى در ميدانِ مخالفت مى تازد و بنده مى كوشد خواهشهاى بد او را دفع كند . پس هرگاه زمام نفْس را رها سازد ، در فساد آن شريك است و هركه نفْس خويش را در خواهشهايش مدد رساند ، در قتل خود ، شريك نفْسِ خويش شده است .

١٩٦١

گوناگون

٩٤٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه خود را از شرّ سه چيز حفظ كند ، خويشتن را از هر شرّى حفظ كرده است : زبان و شكم و شهوت .

٩٤٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر در چيزى بدى وجود داشته باشد ، در زبان است .

٩٤٢٢.امام على عليه السلام : بدى را به تأخير انداز ؛ زيرا هرگاه بخواهى مى توانى آن را جلو اندازى .

[١] غرر الحكم : ٢١٩٠ .[٢] مشكاة الأنوار : ٤٣٣/١٤٤٨ .[٣] كنز الفوائد : ٢/١٠ .[٤] بحار الأنوار : ٧١/٢٨٩/٥٣ .[٥] بحار الأنوار : ٧٧/٢١٢/١ .