ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٥١

٩٥٥٧.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ في وَصِيَّتِهِ لهِشامٍ ـ: فلَهُ [أي لاِءبليسَ ]فَلتَشتَدَّ عَداوَتُكَ ، و لا يَكُونَنَّ أصبَرَ على مُجاهَدَتِهِ لِهَلَكَتِكَ مِنكَ على صَبرِكَ لِمُجاهَدَتِهِ ؛ فإنّهُ أضعَفُ مِنكَ رُكنا في قُوَّتِهِ ، و أقَلُّ مِنكَ ضَررا في كَثرَةِ شَرِّهِ ، إذا أنت اعتَصَمتَ بِاللّه ِ فقد هُدِيتَ إلى صِراطٍ مُستقيمٍ . [١]

(انظر) العداوة : باب ٢٥٢٢ .

١٩٩٨

غَواياتُ الشَّيطانِ

الكتاب :

(لَعَنَهُ اللّه ُ وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيبا مَفْرُوضا * وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَ لاَمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ وَ لاَمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّه ِ وَ مَن يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيَّا مِنْ دُونِ اللّه ِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرانَا مُبِينا). [٢]

(الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالفَحْشاءِ وَ اللّه ُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللّه ُ واسِعٌ عَلِيمٌ). [٣]

(يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُورا). [٤]

(فَلَولاَ إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ). [٥]

٩٥٥٧.امام كاظم عليه السلام ـ در سفارش خويش به هشام ـفرمود : دشمنىِ تو با ابليس بايد سخت باشد و نبايد كه صبر او در تلاشش براى نابودى تو ، بيشتر از صبر تو در مبارزه با او باشد ؛ زيرا ابليس با همه قدرتش ، از تو ناتوانتر است و با همه بديش ، كمتر از تو مى تواند ضربه زند . اگر تو به خداوند پناه برى ، هر آينه به راهى راست هدايت شده اى .

١٩٩٨

گمراه سازيهاى شيطان

قرآن :

«خدا او (شيطان) را لعنت كرد [و از رحمتش دور ساخت وقتى كه] گفت : بي گمان ، از ميان بندگانت نصيبى معيّن [براى خود ]برخواهم گرفت و حتما آنان را گمراه و دچار آرزوهاى دور و دراز خواهم كرد و وادارشان مى كنم تا گوشهاى چارپايان را بشكافند و وادارشان مى كنم تا آفريده خدا را دگرگون سازند . و هر كس كه به جاى خدا شيطان را به دوستى برگزيند، بى گمان زيانى آشكار كرده است» .

«شيطان شما را از تهيدستى مى ترساند و به كارهاى زشت وادارتان مى كند ؛ در حالى كه خداوند از جانب خود به شما وعده آمرزش و بخشش مى دهد . خدا گشايش دهنده داناست» .

«[شيطان] به آنها وعده مى دهد و به آرزوشان مى افكند و جز وعده فريبنده به آنان نمى دهد» .

«پس ، چرا هنگامى كه عذاب ما به آنها رسيد زارى نكردند؟ زيرا دلهايشان را قساوت فرا گرفته و شيطان اعمال آنها را در نظرشان آراسته بود» .