ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٢٠

١٩٧١

التَّحذيرُ مِنَ الشِّركِ

الكتاب :

(وَ إِذْ قالَ لُقْمانُ لاِبْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللّه ِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ). [١]

(إِنَّ اللّه َ لا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَن يَشاءُ وَ مَن يُشْرِكْ بِاللّه ِ فَقَدِ افْتَرى إِثْمَا عَظِيما). [٢]

(إِنَّ اللّه َ لا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشاءُ وَ مَن يُشْرِكْ بِاللّه ِ فَقَدْ ضَلّ ضَلالاً بَعِيدا). [٣]

(حُنَفاءَ للّه ِِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَ مَن يُشْرِكْ بِاللّه ِ فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكانٍ سَحِيقٍ). [٤]

الحديث :

٩٤٦٣.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لعبد اللّه بن مسعود ـ: يا بنَ مَسعودٍ ، إيّاكَ أن تُشرِكَ بِاللّه ِ طَرفَةَ عَينٍ و إن نُشِرتَ بِالمِنشارِ ، أو قُطِّعتَ ، أو صُلِبتَ ، أو اُحرِقتَ بِالنارِ . [٥]

٩٤٦٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أمّا الظُّلمُ الذي لا يُغفَرُ فالشِّركُ بِاللّه ِ ، قالَ اللّه ُ تعالى : «إِنَّ اللّه َ لا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ» . [٦]

١٩٧١

برحذر داشتن از شرك

قرآن :

«و آن گاه كه لقمان در اندرز به فرزندش گفت : فرزندم! به خدا شرك نياور كه براستى شرك ستمى بزرگ است » .

«خداوند شرك به خود را نمى بخشد و جز آن را براى هر كس كه خواهد مى بخشد . و هركه به خدا شرك ورزد به يقين گناهى بزرگ مرتكب شده است» .

«خداوند اين را كه به او شرك آورده شود نمى آمرزد و فروتر از آن را بر هركه بخواهد مى بخشايد و هر كس براى خدا شريكى قرار دهد قطعاً دچار گمراهى دور و درازى شده است» .

«روى آورندگان به خدا باشيد و شرك نياورندگان به او ؛ و هر كس كه به خدا شرك آورد چونان كسى است كه از آسمان فرو افتد و مرغان [شكارى] او را بربايند يا بادش به مكانى دور اندازد» .

حديث :

٩٤٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به عبد اللّه بن مسعود ـ: اى پسر مسعود! مبادا آنى به خدا شرك ورزى حتى اگر ارّه شوى يا تكّه تكّه ات كنند يا به دارت آويزند و يا به آتشت سوزانند .

٩٤٦٤.امام على عليه السلام : آن ستمى كه بخشوده نمى شود، شرك آوردن به خداست . خداوند متعال فرموده است : «خداوند شرك به خود را نمى بخشد» .