ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٦٥

٨٩٤٧.عنه عليه السلام ـ في وَصفِ القُرآنِ ـ: جَعَلَهُ اللّه ُ رِيّا لِعَطَشِ العُلَماءِ ، و رَبيعا لِقُلوبِ الفُقَهاءِ ... و حَبلاً وَثيقا عُروَتُهُ ، و مَعقِلاً مَنيعا ذِروَتُهُ . [١]

(انظر) التقوى : باب ٤١٩٧ .

١٨٥٢

الإسلامُ يَجُبُّ ما قَبلَهُ

الكتاب :

قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إنْ يَنْتَهُوا يُغفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ وَ إنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّةُ الْأوَّلِينَ». [٢]

الحديث :

٨٩٤٨.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : الإسلامُ يَجُبُّ ما كانَ قَبلَهُ . [٣]

٨٩٤٩.عنه صلى الله عليه و آله : إذا أسلَمَ العَبدُ فَحَسُنَ إسلامُهُ، يُكَفِّرُ اللّه ُ عَنهُ كُلَّ سَيِّئَةٍ كانَ أزلَفَها ، و كانَ بَعدَ ذلكَ القِصاصُ . [٤]

٨٩٥٠.عنه صلى الله عليه و آله : أ ما عَلِمتَ أنّ الإسلامَ يَهدِمُ ما كانَ قَبلَهُ ، و أنّ الهِجرَةَ تَهدِمُ ما كانَ قَبلَها ، و أنّ الحَجَّ يَهدِمُ ما كانَ قَبلَهُ؟! [٥]

٨٩٥١.عنه صلى الله عليه و آله : مَن أحسَنَ في الإسلامِ لَم يُؤاخَذْ بما عَمِلَ في الجاهليَّةِ ، و مَن أساءَ في الإسلامِ اُخِذَ بِالأوَّلِ و الآخِرِ . [٦]

٨٩٤٧.امام على عليه السلام ـ در توصيف قرآن ـفرمود : آن را زداينده عطش دانشمندان و بهار دلهاى فقيهان (فرزانگان) قرار داد . . . و ريسمانى كه گره و دستگيره اش محكم است و دژى كه بلندى آن تسخير ناپذير مى باشد .

١٨٥٢

اسلام پيش از خود را ناديده مى گيرد

قرآن :

«به كافران بگوى كه اگر دست بردارند گناهان گذشته آنها آمرزيده مى شود و اگر باز گردند ، [بدانند كه بر آنان نيز ]سنّت پيشينيان خواهد گذشت» .

حديث :

٨٩٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اسلام آنچه [از گناهان ]را [كه] پيش از خود بوده، ناديده مى گيرد (گناهان پيش از ايمان آوردن به اسلام را مى بخشد) .

٨٩٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه آدمى مسلمان شود و اسلامش نيكو ، خداوند تمام گناهانى را كه قبلاً مرتكب شده است بر او مى بخشد؛ و زان پس قصاص در كار است .

٨٩٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مگر نمى دانى كه اسلام، آنچه [از گناهان] را [كه] پيش از خود بوده از ميان مى برد و هجرت، آنچه را پيش از آن بوده از ميان مى برد و حج، آنچه را پيش از آن بوده از ميان مى برد؟

٨٩٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه اسلامش نيكو (راستين) باشد ، براى اعمالى كه در جاهليت كرده است بازخواست نشود و هركه در مسلمانى اش نيز بدى كند، براى هر كارى كه كرده و مى كند مؤاخذه مى شود .