ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣١٤

٨٧٩٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سَألَهُ شِهابُ بنُ عبدِ رَبِّهِ عنِ التَّ: لا تَفعَلْ يا شِهابُ ، إن بَسَطتَ و بَسَطُوا أجحَفتَ بِهِم ، و إن هُم أمسَكُوا أذلَلتَهُم ، فاصحَبْ نُظَراءَكَ ، اِصحَبْ نُظَراءَكَ . [١]

(انظر) الصديق : باب ٢١٧٥ .

١٨١٤

مُرُوَّةُ السَّفَرِ

٨٨٠٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ في مُرُوَّةِ السَّفَرِ ـ: و أمّا التي في السَّفَرِ فَبَذلُ الزادِ ، و حُسنُ الخُلقِ ، و المِزاحُ في غيرِ المَعاصي . [٢]

٨٨٠١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أمّا مُرُوَّةُ السَّفَرِ فَبَذلُ الزّادِ ، و قِلَّةُ الخِلافِ على مَن صَحِبَكَ ، و كَثرَةُ ذِكرِ اللّه ِ عزّ و جلّ في كُلِّ مَصعَدٍ و مَهبِطٍ ، و نُزُولٍ و قِيامٍ و قُعودٍ . [٣]

٨٨٠٢.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المُرُوَّةُ في السَّفَرِ كَثرَةُ الزادِ و طِيبُهُ و بَذلُهُ لِمَن كانَ مَعَكَ ، و كِتمانُكَ على القَومِ أمرَهُم بَعدَ مُفارَقَتِكَ إيّاهُم ، و كَثرَةُ المِزاحِ في غَيرِ ما يُسخِطُ اللّه َ عزّ و جلّ . [٤]

٨٧٩٩.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به شهاب بن عبد ربّه درباره بخشش به برادفرمود : اى شهاب ! اين كار را مكن ؛ زيرا اگر تو گشاده دستى كنى و آنها نيز [از روى ناچارى ]گشاده دستى كنند ، به آنان اجحاف كرده باشى و اگر خود دارى كنند، آنان را خوار و خجلت زده كرده باشى ؛ پس با افراد هم سطح خودت همسفر شو، با هم سطح خود همسفر شو .

١٨١٤

جوانمردى در سفر

٨٨٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره جوانمردى در سفر ـفرمود : جوانمردى در سفر عبارت است از : بخشيدن زاد و توشه [خود به همراهان ]و خوش اخلاقى و شوخى كردن ، به شرط آن كه معصيت خدا نباشد .

٨٨٠١.امام على عليه السلام : جوانمردى (مروّت) در سفر عبارت است از : بخشيدن ره توشه [خود به همراهان] ، كمتر ناسازگارى كردن با همسفران، و بسيار به ياد خداوند عزّ و جلّ بودن در هر فراز و نشيب و هر فرود آمدن و برخاستن و نشستنى .

٨٨٠٢.امام صادق عليه السلام : جوانمردى در سفر عبارت است از : ره توشه زياد و خوب و بخشش آن به همسفرانت، و كتمان اسرار آنان بعد از جدا شدن از آنها، و شوخى فراوان در آنچه كه خداوند عزّ و جلّ را به خشم نياورد .