درسنامه فهم حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٢١٣
٩. مجمع البحرين و مطلع النيّرين، فخر الدين محمد على بن احمد، مشهور به طريحى (م ١٠٨٥)
او ابتدا كتاب «غريب احاديث الخاصّه» را نوشت و در آن لغات غريب احاديث ائمه شيعه را گرد آورد. در گام بعدى، واژه هاى غريب قرآن را نيز شرح كرد و بدان افزود و كتاب محمع البحرين را پديد آورد. او در اين كتاب با ارائه تاريخچه برخي پيامبران و دانشمندان و حتى مكانها و نيز توضيح عقايد و فرقه ها، كتاب خود را از يك غريب الحديث فراتر برد. شيوه چينش او نيز الفبايى و بر حسب آخر کلمه است، اما به جهت تسهيل دستيابى، همه كلمات مهموز اللام و ناقص را در حرف «الف» كتاب جاى داد.
١٠. غريب حديث بحارالانوار، حسين حسنى بيرجندى (معاصر)
علامه محمد باقر مجلسى در طول تدوين «بحارالانوار» و شرح جوامع روايى شيعه، واژه هاى بسيارى را تفسير نمود. او با استفاده از كتب لغت، غريب الحديث و نيز تسلّط بر احاديث مفسّر و شارح، توانست در موارد بسيارى تفسير حديث با حديث به دست بدهد. از اين رو گردآورى اين واژه ها و شرح و ترتيب الفبايى آنها، دريچه اى به سوى واژه هاى غريب حديث شيعه است و اينها تا اندازه زيادى در اين كتاب جمع آوري شدهاند.