هدف از ارائه مطالب اين درس آن است که فراگيرنده: با معناي فقه الحديث آشنا شود؛ نياز به فقه الحديث و ضرورت آن را دريابد؛ برخي از کاربردهاي فقه الحديث را بداند.

تعريف فقه الحديث

حديث‌پژوهان از ديرباز، اصطلاح فقه الحديث را براي فهم حديث به کار برده‌اند. فقه الحديث ترکيبي از معناي لغوي فقه و معناي اصطلاحي حديث است. فقه در لغت به معناي فهم عميق و دقيق است و حديث در اصطلاح، به سخن، رفتار و تقرير معصوم و يا حکايت اين امور گفته مي شود و منظور از ترکيب اين دو، فهم درست و ژرف از گفتار و کردار معصومان است. به سخن ديگر فقه الحديث به احاديث فقهي اختصاص ندارد و معناي اصطلاحي فقه در اينجا مقصود نيست. فقيهان معاصر شيعه[١] و بسياري از عالمان اهل سنت اين ترکيب را به کار

[١] . ر. ک: منيه الطلب، [ميرزا] حسين ناييني، ج ٣، ص ٣٧٧؛ الخمس، سيد کاظم حائري، ص ٧١٥؛ الاجتهاد و التقليد، ص ٤٨؛ امام خميني؛ الصلاه، ج ٢، ص ٤٩ آيت لله خويي؛ الطهاره الكبيره، سيد مصطفي خميني، ج ١، ص ٢٧٩.[٢] . معرفه علوم الحديث، ص ٦٣.[٣] . ر. ک: كشف الظنون، ج ١، ص ٦٣٥.[٤] . الذريعه، ج ٨، ص ٥٤.