درسنامه فهم حديث
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

درسنامه فهم حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٢٠١

از حديث بعد فهميده مي شود که اين تحريف معنوي به وسيله سرکرده غاليان، ابوالخطاب، صورت گرفته است. شيخ صدوق در روايتي ديگر از امام صادق عليه السلام به نقل از محمد بن ابي‌عمير چنين آورده است: قيلَ لِهُ: إِنَّ أبَا الْخَطّابِ يذْکُرُ عَنْکَ أنَّکَ قُلْتَ لَهُ: «إِذا عَرَفْتَ الْحَقَّ فَاعْمَلْ ما شِئْتَ»، فَقالَ: «لَعَنَ اللهُ أبَا الْخَطّابِ ! [١] وَ اللهِ ما قُلْتُ لَهُ هکَذا وَ لکنِّي قُلْتُ: إِذا عَرَفْتَ الْحَقَّ فَاعْمَلْ ما شِئْتَ مِنْ خَيرٍ يقْبَلُ مِنْکَ؛ إِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ يقُولُ: ... وَ مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أوْ أُنثي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأولئِکَ يدْخُلُونَ الْجَنَّه يرْزَقُونَ فِيها بِغَيرِ حِسابٍ[٢] وَ يقُولُ ـ تَبارَکَ وَ تَعالي ـ: مَنْ عَمِلَ صالِحاًً مِنْ ذَکَرٍ أَوْ اُنْثي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلْنُحْيينَّهُ حَياه طَيبَه. [٣] » [٤] به امام صادق عليه السلام گفته شد: ابوالخطاب از شما چنين نقل مي‌کند که شما گفته‌ايد: چون حق را شناختي هر چه مي‌خواهي بکن. حضرت فرمود: خداوند ابوالخطاب را لعنت کند، به خدا سوگند که چنين نگفتم، بلکه گفتم: چون حق را شناختي، هر کار خيري که خواستي انجام بده که از تو پذيرفته مي‌شود. خداوند عز و جل مي‌فرمايد: ... و هر كه كار شايسته كند ـ چه مرد باشد يا زن ـ‌ در حالى كه ايمان داشته باشد، در نتيجه آنان داخل بهشت مي‌شوند و در آنجا بي‌حساب روزى مي‌يابند و نيز مي‌فرمايد: هر كس ـ از مرد يا زن ـ


[١] . محمد بن مقلاص اسدي کوفي، مشهور به ابوالخطّاب، از سران غاليان بوده است.[٢] . غافر/ ٤٠.[٣] . النحل/ ٩٧.[٤] . معاني الأخبار، ص ٣٨٨، ح ٢٦.