لا يظْلَمُونَ[١] را در سوره انعام به ياد داشته باشند، مي توانند به آساني معناي اين حديث را دريابند: واي بر کسي که گناهانش، با آنکه يک به يک محاسبه مي‌شود، بر نيکيهايش، که ده برابر حساب مي‌شود، غلبه کرده و بيشتر شده است.

حديث

در ميان احاديث امامان شيعه، احاديث پيامبر اکرم مورد تضمين قرار گرفته است.[٢] همين کار در مورد احاديث امامان سابق بر هر امام نيز موجود است، که به جهت مشابهت آن با بحث تضمين و تلميح قرآني، تنها بر تأثير آن در فهم حديث تأکيد مي‌ورزيم و بيش از اين بدان نمي پردازيم.

مثل

مثل را مي توان يک اصطلاح بزرگ دانست که در قالب کلماتي، بار معنايي انبوهي را به مخاطب انتقال مي دهد، بدون آنکه متکلم را نيازمند شرح و توصيف مفصّل واقعه و مقصود خويش نمايد. گوينده سخن با آوردن يک ضرب المثل کوتاه، هم خود و هم شنونده را از رنج درازگويي مي رهاند و گاه بدين وسيله، مُهر تأييدي بر ادعاي خود نيز مي زند. از اين رو کشف معناي ضرب المثل و فهم دليل و وجهِ آوردن و درج آن در کلام، قرينه اي بس مهم براي فهم معناي کل کلام مي شود و مقصود اصلي صاحب سخن را معلوم مي سازد. شارحان و نيز برخي مترجمان از اهميت و نقش اين جمله هاي کوتاه در کلام آگاه بوده و کوشيده اند بار معنايي نهفته در پشت اين واژه ها را به گونه اي انتقال دهند که هم خود روشن باشند و هم روشنگر ديگر

[١] . انعام/ ١٦٠.[٢] . براي نمونه، به فهرست‌هاي صبحي صالح در پايان نهج البلاغه و بخش فهرست روايات نبوي مراجعه کنيد. اين فهرست ششمين فهرست از فهارس بيست‌گانه اي است که اين محقق عرب زبان براي نهج البلاغه تهيه کرده است.