درسنامه فهم حديث
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص

درسنامه فهم حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ١٥١

مي دهيم. نتيجه کار خود مشخص و معلوم است. ابوهريره نقل مي‌کند که پيامبر اکرم فرمود: إيّاکُمْ وَ سُوءَ ذاتِ البَيْنِ؛ فَإِنَّهَا الْحالِقَه. [١] از اختلاف ميان خود بپرهيزيد، که زداينده است. در روايتي ديگر به نقل از ابودرداء آمده است: قالَ رَسولُ اللهِ صلي الله عليه و آله: ألا اُخْبِرُکُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَه الصِّيامِ وَ الصلاه وَ الصَّدَقَه؟ قالوا: بَلي ?? يا رَسولَ اللهِ. قالَ: إصْلاحُ ذاتِ الْبَيْنِ، وَ فَسادُ ذاتِ البَيْنِ الْحالِقَه. [٢] هان! شما را از آنچه از روزه، نماز و صدقه برتر است خبر دهم؟ گفتند: آري اي رسول خدا. فرمود: آشتي ميان خود، و اختلاف ميان مردم، زداينده است. حال در حديثي ديگر از پيامبر خدا مي‌خوانيم: دَبَّ إلَيْکُمْ داءُ الاُمَمِ: الحَسَدُ وَ الْبَغْضاءُ هِي الْحالِقَه، لا أقُولُ تَحْلِقُ الشَّعْرَ، و لکِنْ تَحْلِقُ الدّينَ . [٣] بيماري امتها به سوي شما خزيده است: حسادت و دشمني اي که زداينده است. نمي گويم مو را مي زدايد، ليکن دين را مي زدايد. همين معنا از طريق متصل امامان به پيامبر نيز نقل شده است:


[١] . سنن الترمذي، ج ٤، ص ٦٦٣، ح ٢٥٠٨)؛ کنز العمال، ج ٣، ص ٥٨، ح ٥٤٨١.[٢] . سنن أبي‌داود، ج ٢، ص ٤٦٠، ح ٤٩١٩؛ سنن الترمذي، ج ٤، ص ٧٣، ح ٢٦٢٧؛ مسند ابن‌حنبل، ح ٦، ص ٤٤٥ (همه از ابودرداء)؛ کنز العمال، ج ٣، ص ٥٨، ح ٥٤٨٠.[٣] . سنن الترمذي، ج ٤، ص ٧٤، ح ٢٦٢٨؛ مسند ابن‌حنبل، ج ١، ص ١٦٧؛ مسند أبي‌يعلي، ج ٢، ص ٣٢، ح ٦٦٩؛ السنن الکبري، ج ١٠، ص ٢٣٢؛ کنز العمال، ج ٣، ص ٤٦٢، ح ٧٤٤٣؛ منيه المريد، ص ٣٢٤؛ تنبيه الخواطر، ج ١، ص ١٢٧.